Regisseur Lafosse is terug op zijn vertrouwde terrein, dat is fijn

Het is fijn regisseur Joachim Lafosse op zijn vertrouwde terrein te vinden, als de Waalse meester van het benauwende familiedrama. L'économie du couple zindert van de huiselijke spanning op de vierkante meter.

Marie (Bérénice Bejo) en Boris (Cédric Kahn) in een scène van L'économie du couple. Beeld RV

Het interieur van een vriendelijk, gezellig huis. Even krijg je de kans om de plek op je in te laten werken: het zonlicht op de muur, het opgeruimde aanrecht, de ingebouwde oven. Ook als veertiger Marie met haar tweelingdochtertjes Jade en Margaux arriveert en gaat koken, blijft de harmonie bewaard. Niets en niemand te veel of te weinig, in het openingsbeeld van Joachim Lafosses L'économie du couple.

Totdat Maries gezicht verstart. 'Wat doe jij hier? Het is nog geen acht uur. Het is niet woensdag', blaft ze tegen iemand die aanvankelijk onzichtbaar blijft. Als je eindelijk ziet tegen wie ze praat, is het al te laat: de verstoorde rust en de hem buitensluitende cameravoering brandmerken echtgenoot Boris als een indringer in zijn eigen huis.

Marie (Bérénice Bejo) en Boris (Cédric Kahn) blijken na vijftien jaar huwelijk van elkaar te willen scheiden. Boris weigert echter te vertrekken: omdat hij zich heeft uitgesloofd voor de renovatie van het huis, wil hij bij verkoop een aanzienlijk deel van de winst. Zolang Marie dat anders ziet, blijft hij hokken in de logeerkamer. Hoe kan een huwelijk tot een scheefgelopen transactie muteren, waarin zelfs de kinderen als betaalmiddel worden ingezet?

L'économie du couple

Drama.
Regie: Joachim Lafosse
Met: Bérénice Bejo, Cédric Kahn, Marthe Keller, Jade Soentjes, Margaux Soentjes.
100 min., in 24 zalen.

Lafosse (41) bewees zich met films als Nue propriété (2006) en À perdre la raison (2012) als de Waalse meester van het benauwende familiedrama. Met de ngo-thriller Les chevaliers blancs (2015), die pas enkele maanden geleden in de Nederlandse bioscopen draaide, maakte hij een succesvol uitstapje naar een ander genre, maar het is fijn Lafosse op vertrouwd terrein te vinden. Het door hem en drie andere scenaristen geschreven L'économie du couple zindert van de huiselijke spanning, en dan ook echt op de vierkante meter: vrijwel de gehele film voltrekt zich in de woning en de tuin. Dat Lafosse en cameraman Jean-François Hensgens hun derde samenwerking in lange, van kamer naar kamer zwenkende takes gieten, maakt alles nog verstikkender.

Terwijl vooral de kinderen de dupe zijn van het geschreeuw en gevecht, verschuift steeds het perspectief op de personages, waarbij je afwisselend de kant van Marie en Boris kiest en vaak ook murw langs de zijlijn blijft staan. Bejo is als de afgematte Marie lichtjaren verwijderd van haar goedlachse optreden in The Artist (2011); Kahn overtuigt als de vader die zijn dochtertjes teder in bad stopt, maar schijnbaar voortdurend op het punt staat de boel kort en klein te slaan. Net zoals de klavierprelude van Bach, die herhaaldelijk op de soundtrack klinkt maar die nooit de dramatische tempowisseling maakt die normaal gesproken bij het stuk hoort.

De dramatisch wending die de plot uiteindelijk wél neemt, voelt alsof Lafosse niet wist hoe hij zijn film moest afronden. Maar daartegenover staat veel goeds, zoals het ontroerende familiedansje en vooral het nachtelijke moment waarop Marie slapeloos naar de koelkast loopt en bij Boris gaat zitten. Lafosse componeert het als een wankel, zwijgend duet, dat gevoelsmatig precies op de helft van de film ligt. Misschien dat hierna alles kantelt, denk je dan - tenminste iemand die in deze liefde gelooft.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden