ColumnFloortje Smit

Refereren aan een expres smakeloze komedie is echt een hopeloos slechte verdediging als je verdacht wordt van aanranding

Scène uit Animal House (John Landis, 1978).

Brett Kavanaugh verwijst naar tienerfilms uit de jaren tachtig om zijn gedrag uit te leggen. Geen goeie zet. 

Een 17-jarige maagd die wel een biertje lustte. Zo probeerde de van aanranding beschuldigde Brett Kavanaugh zichzelf afgelopen week af te schilderen om zijn kandidatuur voor het Amerikaanse hooggerechtshof te redden. De stoere opmerkingen over meisjes en zuipen in zijn jaarboek? Malligheid. ‘Ik denk dat de redacteuren een combinatie wilden van Animal House, Caddyshack en Fast Times at Ridgemont High – populaire films van toen.’

Och ja, die gekke jaren tachtigkomedies.

Een door hem geschreven brief over een zuipfeestje, waar The New York Times gisteren mee kwam? ‘Onschuldige grapjes’, aldus een klasgenootje, die hem deden denken aan ‘het script van Revenge of the Nerds’.

Alarmbelletje. In Revenge of the Nerds zit een scène waarin een gemaskerde nerd seks heeft met een meisje dat denkt dat haar vriendje haar bemint. Achteraf wordt ze niet boos, want het was goede seks.

Dat is niet onschuldig, dat is verkrachting. Tenminste, zo wordt er nu tegenaan gekeken. Precies deze film werd de afgelopen jaren vaak aangehaald in artikelen die de dubieuze seksuele moraal van jarentachtigfilms onder de loep nemen. Net als het zoete Sixteen Candles (1984), waarin de leuke, knappe jongen zijn bewusteloze vriendin meegeeft aan een vriend met de woorden ‘have fun’. Ook hoofdpersoon Molly Ringwald kan er niet meer om lachen.

Reden genoeg om Ridgemont High en Animal House – beide op Netflix – weer te kijken. De eerste blijkt de tand des tijds redelijk te doorstaan. De tweede niet. Wat zit erin? Voyeurisme natuurlijk, dat in die periode in tienerfilms net zo normaal was als schoudervullingen op straat. Verder zijn vrouwen gebruiksvoorwerpen waar je tegen kunt liegen en die je ongestraft kunt achterlaten in gevaarlijke situaties. Een dronken meisje gaat knock-out tijdens het vrijen en de jongen wordt door een duiveltje op zijn schouder tevergeefs aangemoedigd om ‘haar helemaal kapot te neuken’. Even twijfelen over verkrachting – dat was toen lachen. Ook leuk bedoeld: dat ze later 13 blijkt en de jongen aan haar ouders voorstelt als ‘haar aanrander’.

Animal House was in 1978 een onverwachte hit. De film duikt met regelmaat op in lijstjes van gerenommeerde media met de beste komedies of films. Volgens het Amerikaanse Library of Congress is de film ‘cultureel, historisch of esthetisch belangwekkend’. Dat klopt, want het is een van de eerste ‘gross out’-komedies; films die expres smakeloos of zelfs walgelijk zijn. 

Maar wat leert Animal House over vrouwen? Dat meisjes die naar een feestje gaan en alcohol drinken er eigenlijk om vragen. Dat tegensputterende vrouwen stiekem toch willen. Dat er geen consequenties zijn voor ‘goede’ jongens die per ongeluk grenzen overschrijden. Niet kinderachtig over doen hoor, het zijn maar grapjes.

Weerspiegelde dat de tijdsgeest van toen, of dicteerde het tieners wat cool en grappig was? Wilde Kavanaugh zo’n type zijn, of was hij zo’n type? Wat je ook denkt: refereren aan zo’n film is echt een hopeloos slechte verdediging als je verdacht wordt van aanranding.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden