Review

Recensie Harry Potter: Overdonderende en grimmige 3D-rollercoaster

Zonlicht? In Harry Potter and the Deathly Hallows 2 is het al helemaal schaars geworden. Als er licht is, dan voelt het vals, onecht. In elk geval is er niets geruststellends aan: in deze wereld die zich permanent bevindt tussen schemerdonker en zwartnacht is het hooguit tijdelijk.

Beeld ap

En het gemoed van de Harry Potterfans was al zo zwaar. In 2007 eindigde de uiterst populaire boekenserie van J.K. Rowling en nu komt er met de achtste en laatste film een definitief einde aan de Potter-saga ­- alle speculaties over spin offs even daargelaten.

Gouden eieren
Maar niet alleen vanwege de fans lag de lat hoog voor regisseur David Yates c.s. De franchise was voor Warner Bros. de afgelopen tien jaar een betrouwbare kip met gouden eieren: echt slechte Potterfilm zijn niet gemaakt. Ondanks wisselende regisseurs die telkens een eigen invulling gaven aan de steeds duisterder toon van de boeken en de jong gecaste acteurs die hun rollen beter dan gehoopt bleven dragen.

Kortom: dit tweede deel van de finale, waarin de tovenaar/scholier Harry Potter het eindelijk echt moet opnemen tegen zijn nemisis Voldemort, moest wel een apotheose van jewelste worden, waarin alle lijntjes bij elkaar komen en die het spektakel uit eerdere films doet verbleken.

En dat doet het. Voor degenen die slechts de films hebben gezien, gespreid over een periode van tien jaar, is het wel even terugschakelen naar hoe het ook weer zat met die gruizelementen en de relieken van de dood. Maar laten we eerlijk zijn: de meeste fans weten meteen waarom Harry tranen opvangt en hoe een zwaard opeens weer kan opduiken. Die vullen ook de gaten in het scenario wel in dat soms wel heel abrupt van a naar b gaat.

Actie
Storend is het niet: het laatste boek was al in twee films opgedeeld om zoveel mogelijk informatie en verhaallijnen kwijt te kunnen. Daarbij: waar het eerste deel nog een bijna ingetogen roadmovie was, draait deze fantasy-western-oorlogsfilm om actie. En een grimmige rollercoaster is het - in één scène zelfs letterlijk.

Een schitterend geanimeerde gewonde draak slaat na jarenlange gevangenschap de vleugels uit, vuur raast in diervormen door Zweinstein. Zelfs als de drie vrienden even snel over een strijdveld rennen, slalommen ze tussen de digitale hoogstandjes. Ook, of juist in verval zijn de decors overdonderend. En in 3D werkt het nog beter.

Vol overgave gooien de makers nog een laatste keer alles in de strijd. Ondanks de beperkte ruimte die regisseur David Yates, die de laatste vier Potterfilms voor zijn rekening nam, heeft om in deze bombarie nog emotionele diepgang te creëren, weet hij met een knappe flashback de goed-kwaad-verhoudingen nog een laatste keer op losse schroeven te zetten. En de boodschap dat volwassen worden samenhangt met afscheid nemen, hoeft hij natuurlijk niet verder te benadrukken. Die thematiek sijpelt er in dit laatste deel toch al doorheen.

Regie David Yates
Met Daniel Radcliffe, Rupert Grint, Emma Watson, Ralph Fiennes, Alan Rickman
In 226 zalen

Volg de Volkskrant op Twitter
Word vriend van de Volkskrant op Facebook


Harry Potter and the Deathly Hollows, part II

  • Oordeel van onze recensent
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden