Ranzige humor op niveau

Amsterdam De ontvangstperikelen waren meer Jiskefet dan het publiek had durven hopen. ‘U staat echt niet op de lijst’, zegt zaterdagavond de dame bij de balie van de Amsterdamse Heineken Music Hall, tegen een groep vips en gasten....

Jiskefet: kantoorhumor, bureaucratisch absurdisme, van debiteuren terug naar crediteuren via lege dozen in de dierenwinkel. De populaire tv-serie bij de VPRO van Kees Prins, Michiel Romeyn en Herman Koch, krijgt deze week een opzienbarend vervolg in een vijf avonden uitverkochte grote popzaal.

De Heb je nog geneukt-tour is opgehangen aan het typetjescombo van de Lullo’s, en de corpsballen Kerstens, Van Binsbergen en Kamphuijs ontvangen het publiek in hun ranzige huiskamer, met centraal geplaatst een megakoelkast waaruit nog veel verrassingen zullen opduiken, à la theater van de lach.

Een misschien ook wel gewaagde onderneming: op tv had Jiskefet de laatste seizoenen voor het einde in 2005 moeite met de vorm, deels geïmproviseerde grappen werkten vaak net niet en de humor leek soms uit een versleten mal geperst, werd te plat. Spannend dus hoe Jiskefet live op een groot podium voor een hongerig comedypubliek zou gaan werken.

Een stem uit het duister laat over de goede bedoelingen geen onduidelijkheden bestaan. ‘Dit wordt een avond die het begrip entertainment een nieuwe betekenis gaat geven’, ronkt de reclamestem van Kees Prins, zoals we die kennen van radio en tv. Aardige vondst. Dan volgt de antiheld Tony van Heemschut (Romeyn), met een slecht gemimede gitaarsolo. Als hij op z’n Jimi Hendrix’ met zijn tanden over de snaren wil gieren, is er net geen gitaar meer te horen op de geluidsband. Een comfortabele aftrap; dit is helemaal knullige Jiskefet en de meligheidsmeter in het publiek begint al op te lopen.

Het wordt echt huiselijk gezellig als bal Kamphuijs (Prins) opkomt en het publiek maar gelijk de belangrijkste vraag stelt: ‘Hebben jullie nog geneukt?’, en als Kerstens (Koch) zich via de telefoon meldt uit Frankrijk en meedeelt dat hij wat later komt omdat hij nog wat ‘knorrende Franse zeugjes aan het afwerken’ is.

Jiskefet Live blijkt meer nog dan een uitwerking van het Lullo-thema een carrousel van bekende types: na Van Heemschut verschijnt de witte neger Oboema in dialoog op videoscherm met zijn ‘broer’ Obama, en de Duitse SS-officieren (Koch en Romeyn) komen op hun motor met zijspan door de zaal gescheurd om daarna op het podium wat keiharde oorlogsgrappen te maken. Over de nabijheid van de Amsterdam Arena: ‘Als wij daar dan het publiek de naam van een bepaalde bevolkingsgroep horen scanderen, dan vragen wij ons wel af of wij indertijd de deur wel goed achter ons hebben dichtgedaan.’

De humor is fout op niveau, de sketches vloeien vlot in elkaar over en er is een echte, strakke band. Het pure absurdisme wordt af en toe gepasseerd voor wat actuele grappen, over de PVV (de SS’ers: ‘Och, oude ideeën in nieuwe jasjes’) en ‘lul’ Pechtold.

Maar het leukst is Jiskefet als het ineens weer helemaal mis lijkt te gaan. Als Kamphuijs op het toneel werkelijk niet meer weet wat te zeggen, Van Binsbergen hem ook vragend aankijkt en nog maar een lurk neemt van zijn pijpje bier, en Kamphuijs het in stijl uitspeelt, reddeloos verloren voor vijfduizend man publiek: ‘Euh... nog geneukt, iemand?’ De slappe lach trekt dan onweerstaanbaar en aangenaam door de tribunes.

Robert van Gijssel

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden