Rana Hamadeh wint Prix de Rome Beeldende Kunst 2017

Rana Hamadeh heeft vrijdag de Prix de Rome gewonnen, de prijs voor beeldend kunstenaars onder de 40 jaar. De Libanese, in Rotterdam werkende beeldend kunstenaar won de onderscheiding voor een nieuwe akte van haar operaproject The Ten Murders of Josephine.

Impressie van het werk van de Libanese kunstenaar Rana Hamadeh, die gefascineerd is door de fysieke impact van geluid. Foto Daniel Nicolas

De jury van de Prix de Rome 2017 koos uit de overgebleven vier kandidaten, waartoe ook beeldend kunstenaars Melanie Bonajo, Saskia Noor van Imhoff en Katarina Zdjelar behoorden, unaniem voor Rana Hamadeh. Volgens de jury is de 34-jarige Hamadeh een kunstenaar die een eigen taal creëert, de geschiedenis ontleedt, herordent en een stem geeft.

Hamadeh woont en werkt sinds 2006 in Rotterdam. Ze studeerde onder andere aan de Dutch Art Institute/ArtEZ in Enschede en had onder meer solotentoonstellingen bij The Institute of Modern Art in Brisbane, The Showroom in Londen en Western Front in Vancouver. In haar nieuwe operaproject The Ten Murders of Josephine, tot eind dit jaar te zien bij Witte de With Center for Contempory Art in Rotterdam, heeft Hamadeh een installatie neergezet die volgens Volkskrantrecensent Sacha Bronwasser 'indrukwekkend op zintuiglijk niveau' is en bij de bezoeker informatie 'via andere kanalen dan het verstand naar binnen perst'.

De Prix de Rome is de oudste prijs in Nederland voor beeldend kunstenaars onder de veertig jaar en wordt sinds 1808 om de twee jaar uitgereikt. Bij de prijs hoort een geldbedrag van 40.000 euro en een werkperiode in de American Academy in Rome.


Prix de Rome

Prix de Rome is eindelijk weer leuk met humor en sensaties
Anders dan in voorgaande jaren gaat het bij de kanshebbers op de Prix de Rome weer om de zinnen en minder om het verstand - en dat is prettig verrassend. Wat ook leuk is: alle vier kandidaten, uit wie vrijdag de winnaar wordt gekozen, zijn vrouw.

Laat je verbijsteren door Rana Hamadeh
In Rotterdam blijkt maar weer dat je niet alles tot in detail hoeft te doorgronden om er zeer van onder de indruk van te geraken.