BeeldvormersTrouwen nabij vulkaan Taal

Rampspoed en bruiloften blijken een gouden combinatie voor fotografen

De trouwfoto van de Filipijnse Chino Vaflor en Kat Bautista Palomar, met op de achtergrond stoom- en aswolken van de vulkaan Taal.Beeld Randolf Evan / Reuters

De rubriek Beeldvormers onderzoekt hoe een foto onze kijk op de werkelijkheid bepaalt. Deze week: dansen op de vulkaan.

Normaal gesproken oogt de Instagrampagina van bruiloftsfotograaf Randolf Evan uit Manilla als het plakboek van de Hollywood-clichévrouw die al sinds haar 6de bezig is haar eigen sprookjeshuwelijk te plannen. Alsof God tijdens het bijpunten van de rozenvingerige dageraad per ongeluk een bak pastelverf uit de hemel liet vallen en er toen de bloemstukken, zonnestralen en in het wit geklede engeltjes maar meteen achteraan keilde.

Normaal gesproken zou ik van mijn levensdagen niet op die pagina terechtgekomen zijn. Maar sinds een dag of vijf staat er tussen al dat zoet iets bijzonders. Bijzonder in de zin van afwijkend, afwijkend in de zin van: ‘Holy shit, daar is de poort van de hel en hij staat wagenwijd open.’ Het is de trouwfoto van de Filipijnse Chino Vaflor en Kat Bautista Palomar, die zich prompt over de hele wereld verspreidde. Via sociale media, maar ook via persbureau Reuters. Dat gebeurt niet vaak met trouwfoto’s van onbekende mensen.

Chino en Kat gaven elkaar op zondag 12 januari het jawoord in de provincie Cavite, zo’n 10 kilometer ten noorden van de vulkaan Taal. Halverwege de ceremonie begon de vulkaan tot leven te komen. Eerst was er alleen wat witte rook, vertelde fotograaf Evan achteraf aan de BBC. Maar niet veel later werd de lucht verduisterd door wolken stoom en as.

Niemand vertrok, zelfs niet toen de as als zwarte sneeuw naar beneden dwarrelde en de donkere wolken op de achtergrond werden verlicht door bliksemschichten. Zo dichtbij was het allemaal niet, de ceremonie vond plaats op een hooggelegen locatie (dus ook geen angst voor tsunami’s, leid ik daaruit af) en bovendien: Chino en Kat waren acht jaar bezig geweest met het plannen van hun huwelijk. Uitbarsting of niet, deze dag kon niet worden verzet. Terwijl vlakbij duizenden mensen op de vlucht sloegen en straten, huizen en achtergelaten dieren verdwenen onder een dikke laag grijs, werden de twee door Evan vereeuwigd tegen de achtergrond van een onheilspellende hemel.

Ook in het door rook geteisterde Sydney werd eind vorige week gewoon getrouwd. Antonio en Paula Gove werden in de echt verbonden in de haven van de stad, op een plek waar doorgaans een prachtig uitzicht is op de Harbour Bridge en het Sydney Opera House. Die dag tekenden zich achter hen slechts vaag de contouren van de brug af en het operahuis was geheel aan het zicht onttrokken. Niet ver daarvandaan deden de Australische bosbranden hun verwoestende werk. Buiten het kader van de foto, schreef Al Jazeera-verslaggever Andrew Thomas, bedekten mensen hun neus en mond tegen de smog.

Antonio en Paula Gove trouwen in de haven van Sydney, die bijna geheel aan het zicht is onttrokken door de rook.Beeld David Gray / AFP

Ook deze trouwfoto’s waren zo uitzonderlijk dat ze eindigden op de website van fotopersbureau Getty. Snap ik wel. Niets symbolischer dan een beeld dat hoop en noodlot met elkaar verenigt of – voor wie heel pessimistisch is – begin en einde. Wie trouwt, kijkt naar de toekomst. En in de meeste gevallen ziet die eruit zoals op de Instagrampagina van Randolf Evan: pastelkleurig en veelbelovend. Men zegt volmondig ja op de vraag of er in goede én in slechte tijden voor elkaar gezorgd zal worden, maar er zullen weinig mensen zijn die op dat moment verwachten dat de slechte tijden zich al snel aandienen. Laat staan dat ze al te zien zullen zijn op de trouwfoto’s.

‘Er is maar weinig tijd, dus doe je mooiste kleren aan/ Laten we nog één keer dansen gaan, dansen op een vulkaan’, schreven Annie M.G. Schmidt en Harry Bannink in 1977. Het einde der tijden wordt al decennialang aangekondigd, het moet er toch een keer van komen.

Je hebt ook mensen die elke situatie van de positieve kant bekijken. ‘Een uniek moment in mijn carrière’, noemde Randolf Evan de Filipijnse bruiloft, waarop bijna letterlijk werd gedanst op de vulkaan. Hij maakte er een foto waarmee hij in één klap bekend werd. Misschien dat hij zich met het oog op de toekomst moet specialiseren in een nieuw fotografisch genre, dat bruiloften en rampspoed met elkaar combineert. Gat in de markt blijkbaar, en zó leuk voor later.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden