Actie / Thriller / Misdaad

Rambo

De vijand, die blaas je op

Héél erg goed tegenover héél erg kwaad - waar vind je dat nog in de film? De hedendaagse filmmaker, of hij nou het arthouse-publiek of de mainstream bedient, werkt liever met een schema waarin alles ambigu is. Goed en kwaad dien je te husselen en te vermengen; grensgebied tussen de twee rek je op. En het oordeel over die grijze brei laat je, chique én praktisch, over aan de kijker.


Zo niet bij John Rambo. In diens wereld is het goede dan misschien wat schaars, maar wel nog steeds goed. En het slechte is echt héél erg slecht. Rambo gedijt niet bij een genuanceerd vijandbeeld. De vijand, die blaas je op.



John J. Rambo, de Vietnamveteraan en voormalig groene baret, werd bedacht door schrijver David Morrell, maar kreeg in 1982 gestalte in Sylvester Stallone. In First Blood rekende Stallone, als de mentaal niet geheel stabiele Rambo, af met de plaatselijke autoriteiten in een Amerikaans dorpje. In het tweede deel, First Blood Part II, keerde Rambo terug naar Vietnam, om aldaar alsnog de oorlog te winnen en wat kameraden te redden. En in het derde deel streed hij samen met de mujaheddin tegen de Russen, in Afghanistan. Dat was twintig jaar geleden.



Het kostte Stallone (61) grote moeite en vele jaren om een nieuw deel te realiseren. De vraag was: tegen wie moet Rambo dit keer vechten? Uiteindelijk besloot Stallone, die de film zelf schreef en regisseerde, en zich daartoe documenteerde, gewoon te bellen met de Verenigde Naties. Hij vroeg naar een plek op aarde waar het leven naar is, en waarvan we weinig weten. Birma, antwoordde de VN. Dan gaat Rambo naar Birma, besloot Stallone.



En zo treffen we Rambo, nog altijd met hoofddoek, in Thailand aan, tegen de grens van Birma, waar hij als slangenvanger werkt voor een toeristenshow. En wanneer missionarissen hem inhuren om Birma in te trekken, wil Rambo – altijd al held tegen wil en dank – eerst niet mee. Maar eenmaal over de streep getrokken door de blonde missionaris Sarah (Julie Benz), doet hij al snel wat we van hem verwachten: volksstammen uitroeien.



Hersenen en ingewanden spatten in het rond, en eerlijk is eerlijk: de af te slachten Birmese soldaten verdienen ook niet beter; die brengen hun dagen immers door met groepsverkrachten en het opblazen van arme boeren. Regisseur Stallone brengt het geweld grover dan ooit in beeld en lijkt aansluiting te willen zoeken bij een nieuwe, met extreem videogame-geweld opgegroeide, generatie bioscoopbezoekers.



Als film doet de vierde Rambo niet onder voor deel 2 en 3. Dat is nog geen compliment, maar gezien Stallone’s leeftijd wel een opmerkelijke prestatie.


Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden