Review

Ragfijne lijnen in reëel sprookje

In het dreigende geluid van kletterende regen en donkere cello kruipt een figuur in een zwart glimmende bodysuit dwars over het toneel. Dierlijk, laag bij de grond, met naast zich een vrouw die haar lijkt voort te bewegen. Is ze misschien haar alter ego, haar angst, haar verlangen, haar donkere kant? Het doek is nog niet helemaal op. Toch spat de smalle strip beeld al van het toneel en roept het in een paar seconden een heel eigen wereld op.

null Beeld NDT
Beeld NDT

Toch spat de smalle strip beeld al van het toneel en roept het in een paar seconden een heel eigen wereld op. Daarin is Jirí Pokorný, voormalig danser van het Nederlands Dans Theater (NDT) en nu gastchoreograaf voor het NDT 2-programma Symphysis, ijzersterk. A Honeydew Hunt - de titel is ontleend aan het dromerige liefdesgedicht Toujours pour la première fois van de surrealist André Breton - is een universum waarin werkelijkheid en fantasie elkaar raken. Een reëel sprookje tussen dikke, grijze, rotsachtige boomstammen en eyecatchers als een rode paraplu en een stille etalagefiguur.

De dansers, vijf in totaal, zijn hier vooral passanten. Hun bewegingsflow doet soms in een flits denken aan de energie van breakdance, hun ontmoetingen zijn kortstondig. En dat gaat dan weer vervelen. Het beeld en de sfeer blijven zich ontwikkelen, maar hoofdzakelijk dankzij het fabuleuze licht en de geluidseffecten, die ons na de aanvankelijke herfstachtige storm meenemen in een ontwakende lente met klaterende beekjes en zingende vogels. Mooi is hoe de natuur zich opdringt als normaliteit, waarin de mens slechts een vreemde onderstroom is. Jammer is hoe weinig de (choreografische) relatie tussen de dansers groeit, hoe onbetwist goed zij ook zijn.

Ingeklemd tussen twee reprises van Johan Inger en Alexander Ekman is er nog een nieuw werk, van Edward Clug, artistiek directeur van het Sloveense Maribor Ballet. Ook hier surrealisme, maar dan volledig geïncorporeerd in de dans, en dat is fascinerend. Het sober opgezette Mutual Comfort is een gevarieerde reeks ontmoetingen in duo's en trio's tussen vier dansers, wezens die in hun perfectie en gedrag - minimaal, maar ook cartoonesk - iets onwerkelijks hebben. Het ensemble van twee cellisten en twee pianisten linksachter oogt ronduit massief ten opzichte van de lijnen waarmee zij de ruimte doorklieven. Die zijn ragfijn. Een kwaliteit die wordt versterkt door de superstrakke truitjes rond hun superslanke lichamen; de mannen in het zwart, de twee vrouwen in contrasterend oranje en wit. In alle vluchtigheid zit, heel subtiel, toch ook houvast. Door prachtige momenten van beeldrijm - benen die even op exact gelijke hoogte zweven, twee vrouwen die unisono opdansen - en een reikhalzende beweging van de nek die als leidmotief telkens weer opduikt.

Symphysis Nederlands Dans Theater 2.
Met twee wereldpremières: A Honeydew Hunt van Jirí Pokorný en Mutual Comfort van Edward Clug. 19/3, Lucent Danstheater, Den Haag. Daar t/m 22/3. Tournee t/m 5/6. www.ndt.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden