Ruud de Wild

Interview Ruud de Wild

Radio-dj Ruud de Wild werd dit jaar 50 en vindt nu zichzelf eindelijk leuk: ‘Dat is nooit eerder zo geweest’

Ruud de Wild Beeld Cornelie Tollens

Ruud de Wild is dertig jaar op de radio te horen en – opnieuw – de best beluisterde middag-dj met zijn show De Wild in de middag. Een interview.

Op 21 mei 2019 schrijft @ruuddewild (31,7k volgers) op Instagram: ‘De nummer één van iedereen. Fucking trots. #nporadio2 #kroncrv #dewildindemiddag #droom #talpa #radio #netherlands #1 #one #winner #sorry’. Het bericht krijgt 1.758 likes.

Tweeënhalve maand later, in een gezellig ingericht appartement dat hij huurt sinds zijn voorlaatste relatiebreuk, lacht Ruud de Wild hard om zijn eigen post. ‘Marc Adriani is tegenwoordig de directeur radio bij Talpa, privé zijn wij heel goed, dus hij begrijpt dit wel, hoor.’

Vijf jaar geleden moest je in de krant lezen dat Talpa, eigenaar van Radio 538, jou als middag-dj ging vervangen door een jonger duo: Coen Swijnenberg en Sander Lantinga. ‘De grootste naaistreek ooit’, noemde jij die actie. 

Diepe zucht: ‘Sorry, maar dat is al zó lang geleden. Ik ben nu zoveel verder en gelukkiger.’

Het is tien uur ’s ochtends, naast zijn laptop staan verfkwasten in glazen potten, in de vensterbank ordners met erop geschreven: ‘contracten en andere belangrijke shit.’ Door het huis heen kunst en ingelijste tekeningen van zijn kinderen Toy Travis (16), Johnny Johnny Otto (10) en Teddy Mouna (9).

Jij begon precies dertig jaar geleden met radio maken, als assistent-dj bij de Avro. Jouw zaakwaarnemer Kristien van Dillen vertelde dat ze na jouw ontslag bij Radio 538, anderhalf jaar geleden, erg haar best heeft moeten doen om een goede zender voor jou te vinden. Jouw goede vriend Gerard Timmer, de huidige baas van de Publieke Omroep, zei: ‘Ruud heeft geen vrienden gemaakt.’ 

Met zijn armen over elkaar: ‘Dat klopt. Ik ben rommelig geweest. Als ik nu terugkijk op die periode had ik dingen sowieso anders moeten aanpakken. Bijvoorbeeld het omgaan met mensen. Ik ben in alles stabieler geworden. Privé, liefde, zakelijk. Daarom ben ik nu ook de radiomaker geworden die ik altijd had willen zijn.’

En was je eind 2017, een half jaar na je start bij Radio 2, al weer de best beluisterde middag-dj van het land. 

‘Precies.’

Onlangs won je ook een Dutch Podcast Award voor jouw interview-podcast 30 Minuten Rauw. 

‘Dat was me vijf jaar geleden niet gelukt. Ik ben beter geworden in mijn vak.’

In de anderhalf jaar dat je niet op de radio was, heb je gereisd, geschilderd en veel tijd doorgebracht met je drie kinderen. Van Dillen zei: ‘Ruud was er slecht aan toe, dus hij heeft die periode nodig gehad. Al zat er ook een hoop eergevoel bij. Hij wilde per se terug op de radio, laten zien dat ze ongelijk hadden.’ 

‘Heel kinderachtig, maar: ik wilde gewoon zélf bepalen wanneer mijn carrière voorbij was. Ik gunde mezelf dit einde niet.’

Hoe kan het dat je zo snel weer de best beluisterde dj in de middag werd? 

‘In die anderhalf jaar heb ik elke dag in de auto gezeten met een aantekeningenboek. Luisteren naar anderen en me afvragen: hoe zou ik dit doen, welke platen draaien ze en hoe lang, word ik genoeg vermaakt door de gesprekken, is het ritme goed, hoe is de flow tussen diepgang en gekkigheid? Inmiddels heb ik tien van zulke boeken vol.’

Ruud de Wild Beeld Cornelie Tollens

En wat is de les daaruit? 

‘Radiostations zijn er sowieso niet meer voor de muziek; dan kun je net zo goed Spotify aanzetten. Als dj ben je een doorgeefluik van gevoel en emotie, dat vinden mensen belangrijk. Vroeger was ik een streber, alleen maar gericht op het goed doen. Bang om fouten te maken, dat ook. Terwijl je best naar je eigen zwakheden kunt kijken zonder meteen heel bestraffend te zijn. Luisteraars waarderen mijn eerlijkheid, zeker in deze plastic wereld waarin we elkaar allemaal verplicht aardig zijn gaan vinden, met onze neplikes op Facebook en Instagram.

Er zijn ongetwijfeld ook genoeg mensen die mij een zelfingenomen lul vinden, maar als radiomaker sta ik in dienst van de luisteraar, niet van mijn eigen ego. Ik hoor dj’s van wie ik denk: welk deel van het woord bescheidenheid heb jij niet meegekregen? Het gaat niet om jou, fucker, het gaat om de luisteraar. Anders kun je beter een theatertje huren, om daar je onemanshow op te voeren.’

Behalve de komst van Spotify: hoe veranderde radio nog meer in de dertig jaar dat jij het nu doet? 

‘De kneuterige zolderkamertjes zijn ingewisseld voor flashy studio’s met dure decors en webcams. Zoiets als ‘beroemd worden’ speelde destijds niet. Radio maken was anoniem, in de kunstwereld werkte ik ook anoniem. Totdat Erik de Zwart Radio 538 ging leiden en besloot: we gaan belachelijke bedragen betalen en maken van dj’s supersterren. Iets dat in Engeland en Amerika al eerder was gebeurd. Het radiolandschap is daardoor enorm veranderd. Er stond meer op het spel, dus we moesten de platen in strakke formats gaan draaien. Bij Radio 2 doe ik nu alles wat God verboden heeft. We lullen te lang, draaien slechte muziek én zijn het grootste programma. Terwijl de mannen in te dure pakken vanuit hun chique consultancykantoren roepen: ‘Maar dit kán helemaal niet!’’

Jij werd dit jaar 50. Jouw ex-vrouw Aafke organiseerde een boottocht met goede vrienden. Gerard Timmer speechte voor je. Hij vertelde dat jij in de loop van de avond ineens verdwenen was. ‘Iedereen vroeg zich af: waar is Ruud? Nou, Ruud was weggegaan.’ 

‘Ik kan niet tegen afscheid nemen. Dus dan doe ik liever een clean exit. We hadden al een paar uur gevaren, ik vond het wel mooi geweest.’

Voor een pas 50-jarige heeft hij al een heel leven achter zich. De Wild is de op een na jongste uit een gezin van elf kinderen. Zijn ouders zijn lid van een streng geloofsgenootschap, onderdeel van de Pinkstergemeente, hun kinderen worden opgevoed met angst voor het einde der tijden. Het vormt De Wild, die zijn jeugd pas onder ogen ziet in de therapiesessies die volgen na de moord op Pim Fortuyn in 2002: hij had de politicus net geïnterviewd voor zijn radioshow op 3FM en staat op het parkeerterrein naast hem, als Volkert van der Graaf Fortuyn doodschiet.

Een jaar later krijgen De Wild en zijn vrouw Tatum Dagelet een dochter (Toy Travis), weer een jaar later gaan de twee uit elkaar. Ook zijn tweede huwelijk, met Aafke Burggraaf, eindigt in 2014 in een scheiding. Live op de radio zegt hij daarover: ‘Mijn vrouw is mij zat. En heeft er geen zin meer in. Dat is eigenlijk best wel terecht. Ik ben er te weinig geweest voor haar en mijn kinderen.’ In datzelfde jaar wordt zijn hardnekkige stalker veroordeeld tot een gevangenisstraf, begint hij een nieuwe relatie, verliest zijn baan bij Radio 538 en overlijdt zijn vader plotseling.

Hoe is het om op te groeien met het vooruitzicht van het einde der tijden? 

‘Eng. Ik heb lang geleefd met heftige angsten. Een van mijn zussen geloofde bijvoorbeeld in de Y2K knowledge: de overtuiging dat de wereld rond de millenniumwisseling zou vergaan.’

Hoe is het dan om wakker te worden op 1 januari 2000 en je leeft nog? 

‘Dat vond ik heel gek. En je gaat meteen denken: ze zullen wel 10 januari hebben bedoeld, of 1 januari 2001. Op een gegeven moment ebt dat weg. Maar ik kreeg ook sterk het gevoel: en wat nú?’

Er was ineens weer een heel stuk leven over om vorm te geven? 

‘Ja. Daar heb ik vrij lang over gedaan. Tot die tijd had ik altijd haast, omdat ik dacht dat het einde eraan zat te komen. Ineens hoefde dat niet meer.’ Cynisch: ‘Gelukkig kwam toen Fortuyn er nog even tussendoor.’ Terwijl hij opstaat, en naar het aanrecht loopt: ‘Maar laten we even een hupje in de tijd maken: de laatste jaren heb ik vooral veel zegeningen. Ik vind mezelf eindelijk leuk. Dat is nooit eerder zo geweest.’

Omdat je dat niet hebt meegekregen van huis uit? 

‘Dat denk ik. Nederigheid, hè. Hoogmoed komt voor de val, dat gelul.’

Iedereen om je heen zegt: voor Ruud is vertrouwen voelen het allerbelangrijkst. 

‘Met vertrouwen heb ik het meeste last, ja. Omdat dat bij ons thuis niet zo was.’

Jouw ouders vertrouwden op God. 

‘Maar ik had daar allerlei vraagtekens bij. Dus dan dobber je. Ik ben een controlebehoeftige persoon, dan wil je die controle niet uit handen geven. Ik vond hun geloof engig.’

Je draagt een kruisje in je oor, op je arm liet je een engel tatoeëren, in je huis staan prominent twee grote jezusbeelden. 

‘Ik ben zo geïndoctrineerd dat ik nog steeds gelovig ben.’

Meen je dat? 

‘Ja. Ik vind het te makkelijk om te zeggen dat wij als scheikundige wondertjes zijn voortgekomen uit de oerknal. Ik geloof wel dat er nog iets is na de dood. Al vind ik het ook prima als dat niet zo is; lekker rustig.’

Terwijl je juist vaak ziet, bij mensen die strenggelovig zijn opgevoed, dat... 

Onderbreekt: ‘Die uit een sekte komen, bedoel je.’

Die uit een sekte komen, ja, dat ze het geloof afzweren. 

‘Ik weet inmiddels dat je veel meer hebt aan acceptatie dan aan primaire emoties zoals boosheid. Mijn ouders hebben ons zo opgevoed, omdat ze dachten er goed aan te doen. Een van de ergste dingen die je kunt doen is angst in kinderen stoppen, maar ze deden dat niet om ons kapot te maken.’

Dus je bent er nooit boos om geweest? 

‘Jawel, en ik kan er nog steeds boos om zijn. Maar ik heb er niet meer dagelijks last van. En nu ik zelf vader ben, kan ik het met mijn eigen kinderen anders doen. Zij weten dat ze bij mij altijd veilig zijn. Terwijl voor míjn ouders het geloof altijd groter was.’

Je was eind 20 toen jouw moeder overleed. Timmer zei: ‘Hij heeft zich lang aan zijn moeder vastgeklampt, ook toen ze al was overleden. Zij was zijn houvast.’ 

‘Dat klopt.’

Maar hoe dan, als tegelijkertijd God belangrijker voor haar was? 

‘Mijn moeder was mijn enige baken in die onveilige wereld. Wij hielden onvoorwaardelijk van elkaar. En toen viel ze weg. Dat zorgde bij mij voor nog meer onveiligheid.’

Toen jouw vader vier jaar geleden overleed, speechte je op zijn uitvaart. Timmer zei: ‘Ruud nam geen blad voor de mond. Hij sprak afkeurend over hoe hij met dat strakke geloof is opgevoed. Dat punt wilde hij benoemd zien. Niet iedereen nam hem dat in dank af.’ 

‘Er waren ook andere mensen die spraken, en dan vooral over waar mijn vader na zijn dood naartoe zou gaan. Daar was ik het niet mee eens. Ik ben ook een kind van hem, dus ik heb ook recht op mijn mening. Ik geloof echt niet in de hel; mijn familie wel. Maar het was niet van dik hout zaagt men planken.’

Toch waren je broers en zussen er niet blij mee. 

‘Nee. Maar dat betekent niet dat ik mijn muil moet houden, toch?’

Zijn zij nog gelovig? 

‘Sommigen wel.’

Hebben jullie nog contact? 

‘Met mijn jongste zus en een paar broers ga ik goed om. We hebben het met elkaar nooit meer over vroeger. Dus tijd heelt echt alle wonden, dat blijkt wel.’

De afgelopen maanden was De Wild vooral in het nieuws door zijn stormachtige aan-uit relatie met Olcay Gulsen, presentatrice en voormalig eigenaar van het failliet verklaarde modelabel Supertrash. Gulsen vertelde in maandblad Linda ‘nog nooit zo verliefd’ te zijn geweest, maar zei even later in showbizzprogramma RTL Boulevard dat de relatie alweer voorbij was, omdat ze tijd nodig had om over de dood van een ex-vriend heen te komen. Vakantiefoto’s met De Wild samen verwijderde ze van haar Instagrampagina.

Jij werd dit jaar 50, denk je dan niet: foto’s van elkaar wissen op social media, hier ben ik te oud voor? 

Afwerend: ‘Ik geloof niet dat ik daar een zinnig antwoord op heb.’

Even later: ‘Ik ben al best een tijdje bekend, maar al die aandacht voor haar en mij vond ik heel heftig. We werden opgejaagd door de pers, kregen amper tijd samen iets op te bouwen en toen overleed haar ex. Voor allebei was het beter om rust te nemen, overzicht te krijgen.’

Is er nog sprake van een relatie? 

Met een grijns: ‘Ik denk dat wij iets voor elkaar zijn waar we de woorden nog niet voor hebben gevonden.’

Twee weken na het interview zal De Wild naar Zuid-Frankrijk rijden om zijn zoon en dochter uit het huwelijk met Aafke Burggraaf op te halen. ‘Vervolgens rijd ik met Johnny en Teddy door naar een plaatsje achter Cannes, het mooiste stukje van de wereld. Toy komt later invliegen; zoals dat hoort met verwende pubers.’

Jouw ex Aafke is daar met haar partner Gijs, op wie ze verliefd werd toen jullie nog getrouwd waren. 

‘Aafke is een van mijn allerbeste vriendinnen geworden. Daar ben ik echt blij mee.’

Hoe is dat gelukt? 

‘In mij schuilt een hippie: ik haat ruzie. Ik word er gelukkig van als dingen in harmonie gaan. Dus we vieren ook nog een paar dagen met z’n allen vakantie; Aafke, Gijs, de kinderen en ik.’

En dan wil je Gijs niet voor z’n bek slaan omdat hij het met jouw vrouw aanlegde? 

‘Nee. Ik houd van haar, maar ook van hem. Hij is fantastisch met de kinderen, soms beter dan ikzelf. En soms loopt het nou eenmaal zo in relaties. Tussen haar en mij gíng het al niet meer goed.’

Desondanks deed je moeite haar terug te winnen, zelfs live op de radio. 

‘Terwijl ik al tussen de regels door had kunnen lezen dat dat geen zin had. Maar ja, dat heb ik dan weer te laat door. Story of my life.’

Na je tweede huwelijk was je een paar jaar samen met Ilse. Dat ging ook weer over. 

‘Ik krijg die vraag best vaak: waarom lukt het jou niet? Nou, eh, dat is natuurlijk niet alleen míjn schuld. Ruzie maak je niet alleen. Maar goed, ik vond het ook lastig een relatie in stand te houden. Ik ben moeilijk geweest, en viel niet op de meest makkelijke types. Voor een goede relatie moet je allebei je hand durven uitsteken en zeggen: ik ga voor jou. Misschien ben ik daar nu pas aan toe.’

Ruud de Wild Beeld Cornelie Tollens

Met Olcay? 

‘Zij heeft dat gevoel in elk geval aangewakkerd. Ik voelde me veilig bij haar. Het lijkt me te gek om een relatie te hebben voor altijd, waarin je elkaar trouw bent en je onvoorwaardelijk geeft.’

Het klinkt een beetje gek uit de mond van iemand die twee keer getrouwd is geweest. Dan beloof je elkaar toch ook dat het voor altijd is? 

‘Ik trouwde niet uit balorigheid, maar het concept ‘voor altijd’ heeft in mijn leven nooit bestaan. Omdat ik ben opgegroeid met dat besef van eindigheid en doemscenario’s. En ook omdat ik alles heb gedaan – ontrouw zijn, er een puinhoop van maken – behalve tegen iemand zeggen: ‘met jou wil ik oud worden.’ Dat onvoorwaardelijke heb ik nooit kunnen bieden. Ik vind mezelf nu pas een leuke man.’

Je was eerder te onrustig? 

‘Onrustig, ja, dat is het enig juiste woord.’ Ineens: ‘Ik vond uiterlijke schijn ook altijd zo belangrijk, hè. Dat is ook weg. O, wat ben ik daar blij mee!’

Hoe uitte zich dat dan? 

‘Rond mijn 40ste kreeg ik de eerste midlifeverschijnselen en kocht ik een Porsche. Maar toen ik er eenmaal in reed, schaamde ik me kapot. Dit bén ik helemaal niet, dat gevoel had ik. Ik zette een pet en een zonnebril op, als ik in die auto zat.’

En toen? 

‘In die tijd ging ik zakelijk onderuit. Dat kan ik nu wel vertellen, want ik ben er weer bovenop gekomen. Ik had mijn eigen bedrijf in kunst, dat ging helemaal mis. De vader van Aafke gaf me advies: ‘Porsche wegdoen, kop omhooghouden en niets laten merken.’ Dat werkte.’

Gerard Timmer zei dat jij een haat-liefdeverhouding hebt met je bekendheid. ‘Hij ergert zich eraan, maar kan ook niet zonder. Af en toe wil Ruud even benoemen hoe onafhankelijk hij is, en wie hij allemaal níét nodig heeft, maar tegelijkertijd heeft hij de bevestiging nog wel nodig.’ 

‘Erkenning is iets anders dan herkenning. Ik heb een oeuvre-award gewonnen, ben vier keer nummer één geweest: waarom mag ik daar niet blij mee zijn? Ik word behandeld als een voetballer, mag ik dan niet juichen als ik heb gescoord? Maar natuurlijk is het ook waar, wat Gerard zegt. Ik wil ertoe doen. Op alle vlakken. Allereerst als vader. Maar ook professioneel. Ik wil kunst maken en daarmee in musea hangen. Niet alleen in galerietjes. En als dj wil ik nummer één zijn, of de stabiele nummer twee.

Ik heb mezelf de afgelopen jaren opnieuw uitgevonden. Ik durf nu bijvoorbeeld ook alleen te wonen.’

Dat had je nooit gedaan? 

‘Niet voor langere tijd, nee. Ik heb geleerd om dingen mooi te laten – vroeger moest ik alles kapotmaken. Relaties, mijn carrière. Ik hield me altijd bezig met wat geweest was, frustraties uit het verleden. Ik leer mijn kinderen nu wat ik zelf heb geleerd: de enige manier om je kop niet te stoten is recht vooruit blijven kijken. Ik ben een makkelijker mens geworden. Voor anderen en voor mezelf.’

In 30 Minuten Rauw stel je je gasten aan het eind steeds dezelfde vraag: ‘Als je morgen onder tramlijn 13 komt, wat wil je dan dat er op het Achtuurjournaal over jou wordt gezegd?’ Toen jij 50 werd, liet je je door Olcay interviewen. Op die vraag antwoordde je zelf: ‘Beeldend kunstenaar en radioman is niet meer.’ 

‘Ja.’

Peter R. de Vries antwoordde: ‘Dat ik een goede vader was’. 

‘Dat is voor mij natuurlijk ook het belangrijkste.’

Maar dat zei je niet. 

‘Nee, nou ja, misschien ook omdat het ongemakkelijk was dat zij mij interviewde.’

Wat zou dus je antwoord zijn op die vraag? 

“John, Ted en Toy: ik hou van jullie.’ Dat is het enige. Een carrière valt buiten de periferie van echt geluk. Mijn uiteindelijke doel in het leven is dit: een leuke vrouw, mijn kinderen, de deur dicht en happy zijn. Als dat me zou lukken, heb ik toch nog iets voor elkaar gekregen.’

CV RUUD DE WILD

24 april 1969 geboren in Hilversum

1989-1995 Wordt na de mavo producer bij Hitradio en assistent-dj bij de AVRO

1992-1998 dj bij Radio 538 (Wild in het Weekend, The Jungle)

1995-1998 vj bij muziekzender TMF

1998-2004 dj bij 3FM (BNN, programma ruuddewild.nl) en presentator voor BNN-televisie, o.m. Top of the Pops

2005-2008 Presentator Talpa/Tien, o.m. Big Brother

2006 (Kunst)boek Every poet is a Thief, overzichtsexpositie Museum Jan van der Togt, Amstelveen

2008-2010 dj bij Q-music

2010-2015 dj bij Radio 538

2015 krijgt de Marconi Oeuvre Award toegekend

2016 Acht weken BNR Nieuwsradio

2017 Dj bij Radio 2 (KRO-NCRV), programma De Wild in de Middag, expositie als kunstenaar in Museum Hilversum

2019 wint Dutch Podcast Award voor zijn podcastserie 30 Minuten Rauw

Ruud de Wild woont in Amsterdam en is vader van drie kinderen: Toy Travis, Johnny Johnny Otto en Teddy Mouna

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden