Stijlpastoor R.Kelly en MJ

R. Kelly en Michael Jackson: naar hun muziek mogen we niet meer luisteren (of wel?), maar wat zegt hun stijl?

Esquire’s hoofdredacteur Arno Kantelberg vraagt zich iets af, mede namens mevrouw Stijlpastoor.

R. Kelly en Michael Jackson Beeld AFP

De vraag dringt zich op of je nog van het werk van een artiest mag genieten als die artiest een slecht mens blijkt te zijn. In het geval van zanger R. Kelly is die vraag makkelijk te beantwoorden, want zijn oeuvre is niet zozeer balsem voor de ziel, het is eerder alsof er fondant in je ziel wordt geïnjecteerd. Mi gudu, wat een kwijlerige noten onder kitscherige puberteksten. I believe I can fly? Wat jij wil vriend, ik hou je niet tegen.

Maar stel dat je wel van zijn muziek houdt, zoals in het geval van eh, mevrouw Stijlpastoor? Tja, als je het morele kompas van een artiest niet los kunt zien van zijn werk, wordt je culturele consumptie een hachelijke hindernisbaan. Degas was een antisemiet, net als T. S. Eliot. Flaubert was een pederast, Dickens een draak van een vader en Caravaggio vermoorde zijn buurman. En we vieren dan wel zijn 350ste sterfdag, maar was ­Rembrandt ook niet een player van heb ik jou daar?

Afijn, wat zegt dit allemaal over de stijl van de ellendeling in kwestie? Worden de gebreide truien van Bill Cosby ineens minder aandoenlijk nu we weten dat hij een pathologische verkrachter was? Schrale troost dat Koos van den Akker, de Nederlandse ontwerper van die truien, dat allemaal niet meer mee hoefde te maken. En wat te denken van de giga-Gucci-bril die R. Kelly droeg bij het verlaten van de gevangenis? De bril stond Heino sowieso beter, maar de uitstraling van Kelly wordt er niet minder gluiperig van. Wel een mooie jas in een kleur, blauw, die betrouwbaarheid communiceert. Maar dat playmobilbaardje is me dan weer te slick geschoren.

Overigens, over kinderlokkers gesproken, op de hoes van Off the wall, waarschijnlijk de beste dansplaat aller tijden, poseert Michael Jackson in een smoking van Yves Saint Laurent. Het is een damessmoking, want de toen 21-jarige Jackson had het lichaam van een jongetje. Mooie afro, ­heerlijke lach, een ontwapenend beeld. De instappers had Jackson afgekeken van een andere Kelly, namelijk Gene Kelly in An American in Paris, evenals het optrekken van de broek en de witte sokken. In zijn biografie las ik dat G. Kelly nogal een afzuchtige man was. En hij had een voorkeur – blijkbaar een Kelly-trekje – voor de veel jongere dame ­– zijn laatste eega was 46 jaar jonger. Maar dansen kon-ie als de beste. En mijn witte sokken heb ik ook bij hem afgekeken. Daar wilde ik het bij laten.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden