Quincy Jones straalt met Metropole Orkest

De grote Quincy Jones, die zoveel muziek arrangeerde en sterren groot maakte, bezocht Londen om met het Nederlandse Metropole Orkest te spelen.

Quincy Jones maandag in de Royal Albert City Hall voor het Metropole Orkest. Beeld Mark Allan

Komt-ie zelf eigenlijk nog? Die vraag dringt zich op na twee uur muziek van Quincy Jones in de Londense Royal Albert Hall. Het concert van het Metropole Orkest onder leiding van Jules Buckley maakt deel uit van de lange reeks zogeheten Prom-concerten die elke zomer wordt gehouden in Londen.

De buigingen van dirigent en solisten zijn klaar, het applaus sterft weg. Maar waar is Quincy Jones zelf? Die heeft zich de hele avond nog niet laten zien. Maar gelukkig, daar komt hij toch het podium op.

Het publiek laat zich horen als de fragiel ogende, wat krom lopende Jones (83) de plaats van Buckley inneemt. Op zijn aangeven begint het orkest te spelen. Let the Good Times Roll. Het lijkt wel of de blazers net iets harder blazen en de violen nog krachtiger worden gestreken.

Een prachtige finale van een concert waarin de vele facetten van Jones' lange loopbaan als componist, bandleider, arrangeur en producer voorbijkwamen. Van bigbandjazz en Chump Change (in Nederland beter bekend als radiotune van Langs de Lijn) tot pophits als Stomp! van de Brothers Johnson en Human Nature en Billie Jean van Michael Jackson.

Het is een feestelijke bedoening in de Royal Albert Hall, waar het Metropole Orkest voor het derde achtereenvolgende jaar is uitgenodigd. Het speelt in volle bezetting, aangevuld met gastmuzikanten en een koortje.

Quincy Jones kijkt, luistert en straalt. Zijn oeuvre bestrijkt niet alleen zo'n zes decennia, het is ook nog buitengewoon veelzijdig. Begonnen in de jazz, werkte hij met Lionel Hampton, Count Basie en Frank Sinatra. Hij componeerde muziek bij talloze films, speelde een belangrijke rol in de disco-rage en in de jaren tachtig werd hij medeverantwoordelijk voor het gigasucces van Michael Jackson.

Niet zo gek dat Jules Buckley Jones bovenaan zijn wensenlijstje had staan toen hij opnieuw werd gevraagd een Prom-concert te geven. En het was misschien wel bij een onvervulde wens gebleven als Buckley en Jones niet al eerder met elkaar hadden gewerkt. De als zeer kritisch bekend staande Jones ging twee jaar geleden in op een uitnodiging van het North Sea Jazz Festival. Ook toen speelde het Metropole onder leiding van Buckley en dat beviel Jones zo goed, dat hij nu ja zei.

Maar net als twee jaar geleden stelde hij wel zijn eisen. Er moest een aantal nieuwe, door hem ontdekte, talenten voor het orkest komen staan die ook nieuw repertoire zouden brengen.

In Londen is dat onder anderen zanger en multi-instrumentalist Jacob Collier (22). Hij werd, vertelt hij na de repetitie maandagmiddag, door Jones zelf een paar jaar geleden benaderd. Die had een filmpje van Collier op YouTube gezien. 'Hij was onder de indruk en wilde me helpen. Niet met mijn plaat, dat kon ik zelf wel, vond hij. Nee, zijn management zou wat optredens voor me regelen.'

En een paar maanden later stond Collier met Herbie Hancock en Chick Corea in Montreux.

Quincy Jones tijdens de Oscars eerder dit jaar. Beeld anp

Wat Jones zo bijzonder maakt, vindt Collier, is dat hij er alles aan doet nieuw talent te promoten. 'Zonder eigenbelang, maar omdat hij zich daartoe verplicht voelt voor de volgende generaties.'

Na de repetitie laat Quincy Jones zichzelf ook even zien. Hij straalt van oor tot oor. 'Bent u blij?', vraagt producer Gert-Jan Blom. Meer dan dat, antwoordt Jones, 'beyond happy'. Zo oogt hij ook, uren later tijdens een door beroemdheden en hoogwaardigheidsbekleders als Michael Caine, Pieter van Vollenhoven en prinses Margriet bezochte afterparty. Weggezonken in een leren fauteuil schudt Jones wat handen en laat zich gewillig fotograferen.

Hét moment om hem even te condoleren met het overlijden van zijn vriend Toots Thielemans die ochtend. Toevallig was diens naam een dag eerder nog gevallen. Thielemans speelde immers mee op Chump Change, dat nu in de Royal Albert Hall ook op het repertoire staat.

'We waren zo'n vijftig jaar bevriend', zegt Jones. 'We belden ook best vaak, dan vroeg ik altijd of hij Eyes of Love wilde fluiten, daar vrolijkte ik telkens weer van op.'

Even is het stil en dan: 'Dat nummer betekende net als Toots zelf echt veel voor me. Hij hielp me aan mijn eerste Academy-nominaties. Echt een groot verlies.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.