Queen Of Denmark

Alles aan dit album klopt *****

Een enkele keer verschijnt er een album waaraan echt alles klopt, zo'n album waarvan die je doet afvragen hoe je ooit zonder hebt gekund. Je zet 'm op en sluit direct vriendschap met de stem van de zanger, de arrangementen, de liedjes en de teksten. Alles klinkt nieuw en toch vertrouwd.
Queen Of Denmark van John Grant is zo'n plaat. Een debutant is Grant niet, hij was voorman van The Czars, die deze eeuw al een paar platen maakten die het met enkele goede recensies moesten doen, maar verder nauwelijks werden opgemerkt.

Dat zal Grant niet nog een keer gebeuren. De meesterzet is dat hij met zijn wat zwaarmoedige, melancholieke liedjes samenwerking heeft gezocht met de Texaanse band Midlake. Precies de juiste combinatie zo blijkt. Zo is er de prachtige fluit van Tim Smith die het liedje I Wanna Go To Marz direct boven zichzelf doet uitstijgen en zijn het de toetsenpartijen en samenzang die zo goed kleuren bij Grants stem dat je vermoedt dat ze hier jarenlang op geoefend hebben.

Die stem van Grant herinnert aan een helaas wat vergeten grootheid uit de jaren zeventig als Harry Nilsson, terwijl de arrangementen in een nummer als Outer Space ook al raken aan de symfonische pop uit die tijd waar Nilsson ook wel raad mee wist. Zonder dat het ook maar een moment gedateerd gaat klinken.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.