Putting The Days To Bed

Panisch maar puntig

Minstens zo plezierig klinken de Long Winters op hun derde album. Zanger/gitarist John Roderick heeft dat panische in zijn stem van een Wayne Coyne (Flaming Lips), maar zijn liedjes zijn veel puntiger.
Putting The Days To Bed is een traditionele powerpop-plaat met de melodische rijkdom van de Posies en de passie van een Buffalo Tom. De plaat heeft het in zich om net zo'n doorbraak te forceren als die andere Amerikaanse college radio-favorieten van weleer: My Morning Jacket en Death Cab For Cutie.

De liedjes zijn coherenter dan op eerdere platen, en The Long Winters klinken ook meer als band dan als de begeleiders van solozanger John Roderick. De spanning wordt niet het hele album vastgehouden, maar zeker de eerste helft behoort tot de betere Amerikaanse gitaarpop van dit moment.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden