Pure festivalmagie op Roots in the Park

Er waren momenten van pure festivalmagie. Roots in the Park weigert gezapig te worden. Sterke optredens van Dayna Kurtz, de Ben Miller Band en een John Hiatt in topvorm.

John Hiatt.Beeld Bert Spiertz

Precies wat het Utrechtse rootsfestival Roots in the Park nodig heeft, op een warme en dus potentieel landerige zaterdag in het ook nog bedwelmend groene Julianapark: de Ben Miller Band. Het trio uit Jopplin, Missouri speelt junkyard-roots: stompende bluegrass, country en polka op een eensnarige wastobbebas, op wasbord en elektrisch versterkte lepels. Maar de Ben Miller Band is veel meer dan een kermisact. De nummers van het vorig jaar verschenen album Any Way, Shape or Form zijn strakke feesthits, met soepele samenzangrefreintjes en driftig fingerpicking-gitaarwerk van bandleider Ben Miller. In het Julianapark trekken Miller en dorpsgenoten het suffende publiek omhoog uit het hoogpolige gras: toch nog actiebereid.

De programmeurs van Roots in the Park - eindelijk weer eens een degelijk americanafestival in de buitenlucht - zijn zich kennelijk bewust geweest van de valkuilen van zo'n festival. Gezapigheid dreigt als louter oude gitaartokkelaars worden opgevoerd, de zond brandt en de bierkranen vloeien. Dus krijgt Utrecht in de aanloop naar de hoofdact John Hiatt enerverende rhythm and blues te verwerken, bij de immer vrolijke koperblazersband van James Hunter en bij bijvoorbeeld The Dirty Aces. De blues en garagerock van die jonge Britse band rond harmonicaspeler en zanger Giles Robson is aan de rauwe kant, maar live ontbreekt helaas het venijn dat de pas verschenen debuutplaat From The Basement nu net wel heeft.

Beklemmend

Aan zeggingskracht geen gebrek bij John Hiatt. De gelouterde liedschrijver is in vorm, getuige bijvoorbeeld zijn laatste plaat Terms Of My Surrender. Een beklemmend overpeinzingsliedje als Come Back Home, live opgesierd met fraaie vocale harmonieën, kan zich meten met Hiatts beste werk. Maar Hiatt legt echt een klem om het Julianapark bij een fluisterende uitvoering van de Hiatt-klassieker Feels Like Rain. Doodse stilte in het park en dus een moment van pure festivalmagie. Net zo onvergetelijk is een slepende uitvoering van Hiatts rootsrockhit Real Fine Love, die bij het vallen van de avond minstens vijf oude verliefdheden nieuw leven moet hebben ingeblazen.

Maar het mooiste optreden komt van de Amerikaanse singer-songwriter Dayna Kurtz. Haar stem is zwaar en een tikje duister, soms hard en gemeen. Spaarzaam begeleid door haar eigen akoestische gitaar en de schelle Telecaster van sidekick Robert Mache weet Kurtz van haar soulslijper It's How You Hold Me een regelrechte tearjerker te maken. Weergaloos.

Optredens als die van Kurtz en Hiatt in deze goddelijk groene omgeving maken van Roots in the Park een buitengewoon geslaagd festival, dat volgend jaar hopelijk een vervolg krijgt.

Roots in the Park

Met: onder meer Ben Miller Band, James Hunter, The Dirty Aces, Dayna Kurtz, John Hiatt. Julianapark, Utrecht, 27/6.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden