Pure animatieslapstick, zelfs nog in dit derde deel

Film (animatie) - Despicable Me 3

De kracht van de Despicable Me-reeks zit 'm in de pure animatieslapstick, die geen taal nodig heeft. De humor van studio Illumination is net iets dwarser dan die van concurrent Pixar.

De Minions.

We komen nooit meer van ze af, die bebrilde en in overall gestoken gele wezentjes. Ze bezitten inmiddels hun eigen succesvolle franchise: Minions 2 staat gepland voor 2020. Maar ook als voorname bijfiguurtjes ontbreken ze wederom niet in het derde deel van de Despicable Me-reeks (in Nederland: Verschrikkelijke ikke).

Despicable Me 3

***
animatie
Regie: Pierre Coffin, Kyle Balda
90 min., in 148 zalen (Nederlands gesproken) en 119 zalen (originele versie)

En ze hebben principes: dus als meesterslechterik en hoofdpersonage Gru voor het goede pad kiest, keren ze hem de rug toe. Zo krijgen de onbegrijpelijk brabbelende Minions een door de film heen geregen eigen verhaallijn, die voert van gevangenis tot zangwedstrijd. Pure animatieslapstick is het. En dat blijft de kracht van de Illumination-studio en animatiedivisie van Universal: taal doet er hier niet zo toe.

Bij Despicable Me-reeks is het ook de wonderlijke, tegengestelde samenstelling van de karakters die het 'm doet: de gevoelige ex-schurk Gru, z'n drietal zoete adoptiedochters plus eerdergenoemde Minions. De humor is ook net iets dwarser dan die van concurrent Pixar: Gru, die stilstaand voor een stoplicht met zijn duikbootachtige mobiel even zo'n patserig met de vering van z'n auto spelende proleet in de pui van een gebouw ramt, gewoon uit irritatie.

Agnes, Edith en Margo.

In het derde filmdeel wordt Gru benaderd door zijn onbekende en schatrijke tweelingbroer Dru, die de betere haargenen bezit en het kasteel bewoont van hun gezamenlijke voorouders, stuk voor stuk meesterboeven. Dat Gru net uit de antiboevenbrigade is gezet, omdat hij jarentachtigfetisjist en diamantrover Bratt liet ontglippen, maakt een terugkeer op het slechte familiepad extra verleidelijk.

Zo verrassend als in het eerste deel, toen Gru het goede in zichzelf ontdekte, wordt het niet. Maar deel drie is lollig genoeg.