Psychologisch drama over gebutste mensen

Ook in het tweede seizoen van de geweldige misdaadserie Top of the Lake, geschreven door Jane Campion, gaat het eigenlijk om iets anders.

Dochter Mary keert na een angstig avontuur terug in haar ouderlijk huis, waar haar moeder Julia haar opgelucht opwacht. Maar Mary valt niet in haar armen, ze loopt linea recta door naar haar kamer. Julia vraagt nog vertwijfeld 'Mag ik je even knuffelen?' Waarna het beeld op zwart gaat en een nieuwe scène begint.

Misdaad
Top of the Lake. China Girl
Seizoen 2 (2017) voor de BBC bedacht en geschreven door Jane Campion,
met o.a. Elisabeth Moss, Nicole Kidman en Alice Englert.

Nee, ook het tweede seizoen van Top of the Lake is geen gewone thriller. Was seizoen 1 aan de oppervlakte een policier over de speurtocht naar een verdwenen zwanger 12-jarig meisje, in feite was de door Jane Campion geregisseerde miniserie uit 2013 een psychologisch drama over gebutste mensen. Voorop politie-inspecteur Robin Griffin (Elisabeth Moss), die in haar leven meer dan één traumatische gebeurtenis voor haar kiezen had gekregen. Dat die butsen de verhoudingen tussen vrouwen en mannen in de kleine Nieuw-Zeelandse gemeenschap ingrijpend beïnvloedden, maakte Campion, die zelf het scenario schreef, ondubbelzinnig duidelijk - en dat was een meerwaarde van de serie.

Campion liet de regie in seizoen 2 deels aan Ariel Kleiman (ze regisseerde zelf twee van de zes afleveringen), maar blijkt als schrijver de serie in alle opzichten naadloos op het eerste seizoen te hebben laten aansluiten.

Plaats van handeling is Sydney, waar op het strand een koffer wordt gevonden met het lijk van een jonge Aziatische vrouw erin. 'Vertel me wat je hebt gezien, liefje', fluistert Griffin wanneer ze de koffer opent. Ook nu wordt Top of the Lake weer een politiespeurtocht naar de toedracht van dit misdrijf, waarbij in de eerste aflevering de belangrijkste personages inventief aan elkaar worden verbonden. Dat zijn er te veel om in deze beperkte ruimte aan bod te laten komen; belangrijker is dat ze wederom in hun leven de nodige butsen hebben opgelopen, wat vooral de wijze beïnvloedt waarop mannen en vrouwen, en dit keer ook ouders en kinderen met elkaar omgaan.

Die personages met hun geestelijke kwetsuren en pijnlijke geschiedenissen zijn door Campion zo gelaagd gemaakt, dat je geen moment weet wat je aan ze hebt. Is die onzekere collega van Griffin, de lange diender Hilmarson (Gwendoline Christie) nu gek, onverantwoord of een held? Is Mary's veel oudere vriend Alexander (David Dencik) echt zo akelig of slechts een goedbedoelend slachtoffer van zijn opvoeding? Is de zich plotseling als lesbiënne openbarende Julia (Nicole Kidman) nu een goede of slechte (adoptie)moeder van Mary (Alice Englert) geweest? Campion stuurt de kijker met elk personage dan weer naar links, dan weer naar rechts. En confronteert je zo keer op keer met je (voor)oordelen.

En bovendien onthult ze op deze wijze langzaam dat Top of the Lake bovenal een verhaal is over hoe mensen door hun verleden altijd maar weer zo moeizaam met elkaar omgaan. Elkaar haten of liefhebben. En wel of juist niet willen aanraken.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden