FilmrecensieHors normes

Psychiatrische patiënten stelen in Hors normes de show ★★★☆☆

Reda Cateb (links) en Vincent Kassel (rechts) in Hors Normes.Beeld RV

‘Ik bedenk wel iets’, is het motto van Bruno (Vincent Cassel). Hij staat aan het roer van een organisatie die je zou kunnen omschrijven als het afvoerputje van de Franse geestelijke gezondheidszorg. Patiënten die elders om uiteenlopende redenen niet welkom zijn, kunnen alleen nog terecht bij hem, zijn compagnon Malik (Reda Kateb) en een van hun dikwijls onervaren begeleiders, die vaak zelf ook probleemgevallen zijn.

De inspectie gruwelt van zijn motto. Van zijn hele organisatie eigenlijk. In een wereld van regels en protocollen regeert hier de chaos. En die chaos is niet meetbaar, niet in rapporten te vangen. Maar het is ook een plek die met het hart wordt geleid, zoals iemand later in Hors normes letterlijk zal zeggen. Het enige overgebleven veilige onderkomen waar de verschoppelingen van de samenleving die niet in een diagnosehokje passen als mensen worden behandeld, zonder ze plat te spuiten.

De wereld waarin het Franse feelgoodduo Olivier Nakache en Éric Toledano hun nieuwe film situeert doet eerder denken aan het Britse sociaal realisme van oudgediende Ken Loach dan aan hun eigen werk, waarbij het uitventen van ouderwetse raciale clichés (Intouchables) of een kluchtige bespiegeling over klasse (C’est la vie!) succes aan de bioscoopkassa’s geenszins in de weg stond. Hors normes is een verademing, wat dat betreft. Nakache en Toledano maken er geen  onnozele komedie van en presenteren de multiculturele samenleving zo vanzelfsprekend dat het als statement kan worden gezien: Bruno is joods, Malik moslim, maar in het verhaal speelt hun achtergrond nauwelijks een rol.

Hors normes is bovenal een opmerkelijk charmant pleidooi voor het bestaansrecht van organisaties als die van Bruno en Malik (ze staan onder druk, wordt tijdens de aftiteling nog maar eens benadrukt), vol aandoenlijke scènes waarin hun patiënten de show stelen. Vooral de autistische Joseph (gespeeld door Benjamin Lesieur, in werkelijkheid ook hoog scorend in het spectrum) en zijn oncontroleerbare voorliefde voor noodremmen en alarmknoppen is gemaakt voor het filmuniversum van Nakache en Toledano: smelten gegarandeerd.

Wel staat alles duidelijk in dienst van de feelgoodformule. Natuurlijk kan de meest dwarse begeleider uiteindelijk het best overweg met de meest problematische patiënt, uiteraard wordt er op de werkvloer met succes geflirt. Maar Hors normes is zo goed gespeeld en steekt zo slim in elkaar dat dit uiteindelijk weinig stoort.

Hors normes

Drama

★★★☆☆

Regie Olivier Nakache en Éric Toledano.

Met Vincent Cassel, Reda Kateb, Bryan Mialoundama, Marco Locatelli, Benjamin Lesieur, Hélène Vincent.

114 min., in 48 zalen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden