'Promoten is een soort flirten'

Weinig Nederlands product op het Berlijnse filmfestival dit jaar, maar drie jonge producenten zijn druk bezig dat te veranderen.

Van links af: Aydin Dehzad, Bas Broertjes en Mete Gümürhan in Berlijn.Beeld Jan Philip Welchering

'Het is een soort flirten', zegt filmproducent Aydin Dehzad (32) over zijn voornaamste werk op de filmmarkt tijdens het filmfestival van Berlijn. Met collegaproducent Bas Broertjes (29) en regisseur Mete Gümürhan (41) vormt hij het in Amsterdam en Istanbul gevestigde filmproductiehuis Kaliber Film. Op het festival snellen ze van afspraak naar afspraak om hun speelfilm Mnk Boy (spreek uit: Monkey Boy) van de grond te krijgen.

Het festival helpt ze daarbij: Mnk Boy is met negen andere projecten geselecteerd voor een talentenprogramma waarin jonge producenten in korte tijd een stevige waslijst aan internationale contacten leggen, met als doel samen met buitenlandse producenten een film op poten te zetten.

Daarnaast wordt Dehzad extra begeleid met seminars en workshops, die hem wegwijs moeten maken op de internationale filmmarkt, want daar zit het geld. 'Internationale co-productie is de toekomst van het filmmaken', zegt hij, geflankeerd door Broertjes en Gümürhan in de lobby van een hotel aan Potsdamer Platz, ground zero van de Berlinale.

Finse Favoriet

Met The Other Side of Hope van Aki Kaurismäki heeft zich een favoriet aangediend voor de Gouden Beer. De Finse oudgediende filmer (59), na de eerste persvoorstelling onthaald op een daverend applaus, hanteert zijn van kurkdroge humor doordrongen stijl om een verhaal te vertellen over een Syrische vluchteling, Khaled, die in de haven van Helsinki op een vrachtschip onder het zand vandaan kruipt en in Finland asiel wil aanvragen. 'U bent niet de eerste: welkom', begint het bij de politie. Maar ook in Kaurismäki's soms melige verbeelding van Finse bureaucratie zit niet iedereen op Khaled te wachten. The Other Side of Hope is een humaan medicijn tegen de luide stemmen in het immigratiedebat; precies zo'n film die in Berlijn vaak in de prijzen valt.

De hulp van het festival voelt als steun in de rug. De eerste financiële toezegging voor Mnk Boy kwam vlak voor de start van het festival, via het Turkse ministerie van cultuur. Dat is binnen, maar opvallen in de heksenketel van een van de grote festivals van Europa blijft een must. Dinsdagmiddag maakte het festival bekend dat dit jaar 9.640 professionals deelnemen aan de Berlijnse filmmarkt, nog meer dan vorig jaar.

Over twee jaar draait Mnk Boy in de bioscopen, is de verwachting. Nu draaien tientallen geïnteresseerde investeerders, festivalprogrammeurs, vertegenwoordigers van fondsen en sales agents - die de vertoningsrechten in het buitenland verkopen - in Berlijn rond het Nederlands-Turkse filmproject. 'Flirten gaat de komende maanden over in daten', zegt Dehzad. 'Langzaam word je verliefd. En als het echt klikt, ga je trouwen. Iedereen wil hier uiteindelijk een kindje.'

Waarom zet het festival jullie project in de schijnwerpers?

'Het is in de eerste plaats het idee van de film', zegt Dehzad. Mnk Boy wordt een jeugdfilm over een Rotterdams jongetje dat met zijn Turkse vader van Rotterdam naar Istanbul verhuist. Daar wordt hij gescout door een gang die mensen berooft, doet hij mee met stelen, maar wordt hij toch uit de groep gegooid. Vervolgens transformeert hij tot Batman-achtige superheld, om wraak te nemen.

Het helpt dat vorig jaar de gevoelige worsteldocumentaire Young Wrestlers van het drietal al in het jongerenprogramma van de Berlinale draaide, waarvoor ze een speciale vermelding van de jury ontvingen. 'Dat heeft ons op de kaart gezet', zegt Broertjes. 'Vorig jaar vroeg de programmeur al: wat wordt jullie volgende project, komen jullie wel weer bij ons terug?'

Hoe gaat dat flirten op een filmmarkt in zijn werk?

Broertjes: 'We kregen de afgelopen dagen onze eigen tafel, elke 25 minuten schuift iemand anders aan. Dat zijn allemaal mensen die al interesse hebben in ons project - zij benaderden ons, niet andersom.'

Gümürhan: 'Het interessante is dat mensen uit elk land op hun eigen manier interesse tonen. De Denen zijn vrij stoïcijns, maar dan blijkt er aan het eind van het gesprek toch een opening te zijn. De Belgen en Duitsers zijn juist heel warm, spreken hun interesse direct uit. Elk land heeft zijn eigen manier van financieren en produceren. Het is misschien een cliché, maar het komt vaak voor dat Oost-Europese co-producenten, uit het gebied van Oostenrijk tot aan Turkije, te laat problemen aankaarten, waardoor er geen gelegenheid meer is om de film aan te passen. Ik probeer me nu al af te vragen: kunnen we ook door één deur als er eventueel problemen ontstaan?'

Komen deals hier rond?

Dehzad: 'Je sluit nooit een deal op het festival waar je elkaar ontmoet.'

Gümürhan: 'Maar we zijn dichtbij. Als je in Berlijn interesse toont in elkaar, maak je de boel rond op het volgende festival. Dat zal voor ons in Cannes zijn, in mei.'

Filmers en acteurs spreken zich dit jaar op de Berlinale uit tegen politici die culturen uit elkaar drijven. Is een internationale co-productie zoals die van jullie wat dat betreft een statement?

Dehzad: 'Overal wordt de vraag opgeworpen of de Europese identiteit bestaat. Wij laten zien dat die is samengesteld uit veel verschillende culturen en identiteiten. Ieder persoon is anders.'

Gümürhan: 'Kijk naar ons drieën: ik heb een Turkse achtergrond, Aydin komt oorspronkelijk uit Iran, Bas is Nederlands.'

Dehzad: 'We zijn een heel klein voorbeeld van hoe Europa eruitziet.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden