Promises Of No Man's Land

De opmars van Blaudzun gaat door, dat kan niet missen

In Nederland blijkt het voor popmuzikanten altijd weer moeilijk om na een doorbraakplaat de aandacht van het publiek vast te blijven houden. Maar dat dit Johannes 'Blaudzun' Sigmond met zijn vierde album Promises Of No Man's Land zal lukken, lijdt geen twijfel.

Dat bleek eigenlijk al toen hij de opvolger van het bijzonder sterke Heavy Flowers (2012) aankondigde: de titelsong werd meteen een internethit, de concerten waren snel uitverkocht; het momentum was er nog.

En terecht, zo blijkt nu: Promises heeft alles wat Heavy Flowers had - en meer. Blaudzun blijft dichtbij het geluid van de succesvolle voorganger, maar voegt er toch genoeg nieuwe elementen aan toe om van frisheid te kunnen spreken: meer synthesizers en zwaarder galmende drumklappen, vooral.

Belangrijk is de vaststelling dat het album opnieuw gevoelsmatige hits van Elephants-kaliber bevat: de titelsong, maar ook opener Euphoria, Halcyon en Streets Of Babylon, waarin Sigmond dichter dan ooit tegen Arcade Fire aanschuurt.

Met de Canadese band heeft hij twee dingen gemeen: de ambitie om groots en dramatisch te klinken, maar ook het vermogen om bombast spannend en mooi te laten zijn, terwijl de melodie alle ruimte krijgt.

De opmars van Blaudzun gaat door, dat kan niet missen, in Nederland en daarbuiten. Komend weekend begint de tournee met twee uitverkochte optredens in het Utrechtse Tivoli Oudegracht.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.