Interview Sebas Groot

Project Rembrandt-winnaar Sebas Groot wil geen boos werk maken, maar heeft wél iets te vertellen

De 21-jarige student hoopt in de toekomst schilderen en theater te combineren.

Sebas Groot voor zijn schilderij Een vallend boek in het rijksmuseum. Beeld Pauline Marie Niks

‘Wat zie je er zelf in?’ Sebas Groot (21), student kunstgeschiedenis aan de Universiteit van Amsterdam vraagt de verslaggever welk verhaal volgens hem zijn schilderij Een vallend boek vertelt.

‘Tja, studenten die depressief zijn, het niet meer zien zitten, wanhopig misschien, met op de voorgrond dat bijna heilige meisje, als een gevallen engel’, luidt het aarzelende antwoord. Sebas: ‘Zou kunnen, maar sommigen zien hierin ook de naweeën van een groepsverkrachting. In het verlengde daarvan is suïcide misschien ook wel een thema.’

Hoe dan ook: met Een vallend boek werd Sebas Groot overtuigend winnaar van NTR-programma Project Rembrandt, een nieuw tv-format waarin in acht afleveringen deskundigen op zoek gingen naar nieuw schildertalent. Zijn schilderij was de afgelopen weken te zien in het atrium van het Rijksmuseum in Amsterdam en binnenkort op andere locaties. In het Rijks vertelt de bescheiden, in Egmond wonende student, dat hij vooral aan Project Rembrandt meedeed om te leren, niet om beroemd te worden. Intussen is hij dat wel al een beetje: naar de finale keken anderhalf miljoen mensen en in het Rijksmuseum moet hij dan ook regelmatig op de foto.

Voor de finale van Project Rembrandt moesten de vier finalisten ieder hun eigen ‘meesterwerk’ maken. Groot presenteerde dus Een vallend boek, waarmee hij de jury behoorlijk overrompelde. Hij heeft er twee maanden continu aan gewerkt. ‘Hoewel ik er zelf geen last van heb, weet ik wel dat depressies en burn-outs onder studenten een groot probleem zijn. Een burn-out komt niet enkel door hard werken. Het altijd maar moeten voldoen aan verwachtingen en de spanning die daarbij komt kijken, spelen een grote rol. Voor het maken van mijn schilderij heb ik een aantal studenten geïnterviewd en het blijkt dat ze te maken hebben met een enorme prestatiedruk, sociale druk en financiële druk. Ook is er bij veel studenten onzekerheid over de toekomst – je weet niet of je later een baan krijgt, of je wel de goede studie gekozen hebt en intussen loopt je studieschuld op.’

Sebastiaan Groot met zijn prijswinnende schilderij in het Rijksmuseum. Beeld Pauline Marie Niks

Groot heeft de afgelopen weken ervaren dat het thema van Een vallend boek wordt herkend en vindt dat bemoedigend. ‘Het is bewust geen maatschappijkritisch werk, geen boos schilderij, ik signaleer een trend, ik observeer en vertel vervolgens in mijn schilderij het verhaal daarachter.’

Het winnen van Project Rembrandt ziet hij als een startschot voor zijn carrière. Hij kreeg al diverse opdrachten en wordt ook benaderd door instanties die zich bezighouden met burn-outs en depressies onder jongeren. Naast schilderen is theater een passie van Groot – in de toekomst wil hij zich verder ontwikkelen in de performance-art, waarin theater en beeldende kunst kunnen samenvloeien.

Een held op de faculteit Kunstgeschiedenis van de UvA is hij vooralsnog niet. Sterker nog: op een paar medestudenten na is niemand erover begonnen, ook zijn docenten niet. ‘Nee, zo persoonlijk gaan wij hier niet met elkaar om. Maar ik hoorde laatst wel dat mijn schilderij als voorbeeld is genomen voor de eerstejaarsstudenten.’

Na alle tv-commotie wijdt hij zich de komende tijd weer volop aan zijn studie. Op dit moment zit hij midden in het semester ‘Middeleeuwse kunst’. Wat schilderen betreft, is hij van plan een hele serie over het studentleven te maken, inclusief een satirische kijk op het uitgaansleven. ‘Zelf ga ik nooit uit, ik drink niet en ik woon niet in Amsterdam. Ik hou van de dorpen, de duinen, het strand. Vanaf die afstand wil ik dat uitgaansleven portretteren. Maar dat zal heel anders van sfeer worden dan Een vallend boek, veel kleurrijker, minder grauw.’

In het Rijksmuseum kijken we samen nog even naar zijn schilderij, dat hij op den duur wil verkopen. In deze desolate studentensamenkomst heeft hij midden-boven zichzelf geschilderd. ‘In Een vallend boek heb ik ook mijn persoonlijke verhaal verwerkt, maar wat dat is, zal niemand ooit weten. De kijker moet er een eigen betekenis aan geven, en dan mag er niets in de weg staan. Ik heb de nodige spanning in het werk willen leggen: waarom valt dat boek, knijpt die man wel of niet die kaars uit, wie is dat personage links? Het is dreigend, en benauwend. Met schuurpapier heb ik mijn eigen portret ruwer gemaakt. Waarom? Wat zie je er zelf in?’

Nog een Project Rembrandt

Het schilderij Een vallend boek van Sebas Groot is vanaf 4 mei te zien in Museum Jan Cunen in Oss. Daarna reist het door naar een aantal andere musea en locaties. Het NTR-programma Project Rembrandt werd gemaakt met medewerking van het Rijksmuseum in het kader van het Rembrandtjaar. Een van de juryleden was Pieter Roelofs, hoofd schilder- en beeldhouwkunst van het Rijksmuseum. Het programma was dermate succesvol dat volgend seizoen een nieuwe editie volgt.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden