Tv-recensie De Kijk van Koolhoven

Professor Koolhoven koppelt de aanstekelijke bevlogenheid van de liefhebber aan de kunde van de vakman

Toen de meningen werden uitgedeeld, stond Martin Koolhoven niet bepaald achter in de rij. Wie een kijkje neemt op de Twitter-pagina van de regisseur van onder ander Oorlogswinter, Het Schnitzelparadijs en Brimstone ziet dat Koolhoven over van alles wel wat te zeggen heeft. Jenny Douwes bij RTL Late Night, de nieuwe D66-fractievoorzitter Rob Jetten en voetbal, heel veel voetbal. Maar het allerliefst praat Martin Koolhoven over cinema. Of, zoals hij dat zelf zegt: ‘lullen over film’.

Even geleden vroeg de VPRO Koolhoven een soort collegereeks over film te maken. Daar twijfelde hij even over. ‘Oei, klinkt wel erg professorachtig’, zei hij een paar weken terug in deze krant. ‘Ze willen vast dat ik het over Nouvelle Vague heb of over de Tsjechische golf uit de jaren zestig.’ Maar voor die ‘chique dingen’ is geen plaats in de zesdelige serie De Kijk van Koolhoven, die twee weken geleden begon en aanstaande vrijdag toe is aan zijn derde aflevering. Wel ruimte voor: ‘dirty genrefilms zoals sciencefiction, actie, thrillers, fantasy, westerns.’

In de eerste aflevering doceerde Koolhoven over de spaghettiwestern. Geanimeerd vertelde hij over de ontstaansgeschiedenis, klassiekers als The Good, The Bad & The Ugly, waarom de close-ups van regisseur Sergio Leone zo bijzonder zijn, wat diëgetisch geluid is en hoe het samenwerkt met de muziek van Ennio Morricone, hoe geweldig het is dat er in A Fistful of Dollars iemand in elkaar gebeukt wordt door een paard en wat voor ‘teringherrie’ de krekels maken in Almeria – decor van menig spaghettiwestern, waaronder Brimstone.

Je hoefde geen liefhebber van de spaghettiwestern (‘het mooiste genre wat er is’) om enthousiast te raken van Koolhovens college. Hij koppelt de aanstekelijke bevlogenheid van de liefhebber aan de kunde van de vakman. Amicaal en dwingend tegelijk praat Koolhoven in de camera niet zozeer alsof hij voor een collegezaal staat, maar als ware hij tegenover je in de kroeg zit. En dan is De Kijk van Koolhoven ook nog eens heel erg fraai vormgegeven, met speelse animaties aangepast aan het thema en Koolhoven die zelf in enkele scènes is gemonteerd van films die hij bespreekt.

Zo verscheen Koolhovens bebaarde gelaat in de tweede aflevering (thema water/boten) als het watergezicht uit een beroemde scène van The Abyss, een film die Koolhoven roemde om een beklemmende scène waarin de thema’s liefde en dood angstaanjagend goed bij elkaar komen. Koolhoven doceerde over ‘technische acteursregie’ en zijn favoriete waterfilm Treasure Island.

Maar hoogtepunt van het college was een minutieuze ontleding van de cruciale scène uit Jaws waarin de haai een jongetje op een luchtbed (en een spartelend hondje) verslindt. Het ging over Hitchcock, terugkerende kleuren, ‘natural whipes’ en eindigde met de beroemde ‘dollyzoom’. Toen ging de bel alweer en liep professor Koolhoven druk babbelend de collegezaal uit. De student bleef achter met de onbedwingbare neiging te doen alsof het herfst was, de gordijnen dicht te trekken en Jaws maar weer eens aan te zetten.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.