Prins vertelt een bekend verhaal op een originele manier

Sam de Jong vertelt een bekend verhaal op een volstrekt originele manier. Naast alle overdrijvingen en visuele bluf houdt De Jong hart voor zijn hoofdpersoon: de worstelende Ayoub.

Still uit Prins. Beeld .

Je mag veel tegen Ayoub zeggen, maar noem hem geen junkenkind. Dat er iets mis is met zijn vader ziet hij ook wel. Hij wil er alleen niets van weten.

Ayoub (Ayoub Elasri) is een opgeruimde puber uit Amsterdam-Noord die graag met zijn vrienden rondhangt. Beetje kletsen, vuilnisbakken opblazen, dat werk. Niks serieus, totdat hij merkt dat de mooie Laura (acteertalent Sigrid ten Napel) hem kinderachtig vindt. Dan besluit hij zijn diensten aan te bieden bij Kalpa (Freddy Tratlehner, De Jeugd van Tegenwoordig), die om duistere redenen in een paarse Lamborghini rijdt.

De debuutfilm van Sam de Jong gaat over de onstuimigheid van het opgroeien, zegt de regisseur in een interview met de Volkskrant (+) ‘En de verwachtingen van de samenleving: hoe je je behoort te gedragen, hoe je ouders daar soms geen grip op hebben, terwijl ze dat wel proberen, en hoe jij iets probeert terug te geven, maar ook bezig bent met banaliteiten als nieuwe schoenen.’

Sam de Jong Beeld Daniel Cohen

In zijn speelfilmdebuut Prins vertelt Sam de Jong een bekend verhaal - over opgroeien, eerste liefde en verkeerde vrienden - op een volstrekt originele manier. Alsof hij niet kon kiezen, combineert hij verschillende genres en stijlen: van komedie schakelt De Jong naar melodrama en van sociaal-realisme naar surrealisme. Zo belandt Ayoub van een droogkomisch onderhoud met zijn vrienden plotseling in het nachtmerrieachtige domein van Kalpa, die achter de deur van een garagebox een onwerkelijk privé-slachthuis runt.

Het mooie is dat die rare mix nog goed uitpakt ook. Niet alle onderdelen zijn even geslaagd; wanneer De Jong op de serieuze toer gaat, overspeelt hij soms zijn hand, zoals hij ook de fantasievolle intermezzo's af en toe te vet aanzet. Toch is Prins over de hele linie een indrukwekkend debuut. Terwijl hij zijn inspiratie haalt op de meest uiteenlopende plaatsen (David Lynch, Aki Kaurismäki, Quentin Tarantino en zelfs de gebroeders Dardenne dringen zich op) weet De Jong er een eigenzinnig geheel van te smeden.

De regisseur gaf zijn visitekaartje al af met de korte film Magnesium, waarmee hij in 2012 afstudeerde aan de Amsterdamse Filmacademie. Magnesium won diverse prijzen en werd onder meer geselecteerd voor het Sundance Film Festival. Ook met Prins timmert De Jong internationaal aan de weg: de film opende het Generation 14plus-programma op het filmfestival van Berlijn en kreeg er een speciale vermelding van de jury.

Terecht, want Prins is een fijn, zelfverzekerd allegaartje van ironie, straatcultuur, retro-esthetiek, elektronische muziek, absurde antropologie en oprechte puberproblematiek. Naast alle overdrijvingen en visuele bluf houdt De Jong vooral ook hart voor zijn hoofdpersoon: de worstelende Ayoub, die moet kiezen wie hij wil zijn. Een criminele prins, een junkenkind, of iets daartussenin.

Prins. Drama. Regie: Sam de Jong. Met: Ayoub Elasri, Sigrid ten Napel, Jorik Scholten, Elsie de Brauw, Achraf Meziani, Freddy Tratlehner. 78 min., in 17 zalen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden