Review

Prince klinkt even virtuoos, maar wel wat sterieler

Film (documentaire) - Sign o' the Times

Als 11 jaar oude Prince-fan was Bor Beekman in 1987 in Ahoy voor de Sign O' The Times-tour. Maar in de bijbehorende concertfilm, die nu opnieuw uitkomt, was nauwelijks iets terug te zien van die euforische avond. Was Prince ontevreden, of ging er iets fout bij de opnamen?

Beeld Kew Media Group

Of iedereen 'peach or black' wilde dragen, had Prince vooraf verzocht, want dan zouden zijn Sign o' the Times-optredens nóg feestelijker ogen. Perzik. We hadden heus gezocht, ik en mijn broers - dat deed je voor Prince - maar perzik was geen gebruikelijke kleur in de garderobe van jongens van 10, 11 en 13 uit Alkmaar, niet in 1987 althans. Dus het zal een donker tenue zijn geweest, waarin we ons die zondag in juni meldden bij Ahoy, onder begeleiding van onze ouders.

Prince had al een reeks concerten gegeven in Utrecht en dat was hem zo goed bevallen dat hij aan het einde van zijn Europese tour ineens nog drie concerten uitschreef voor Nederland. En niet zomaar concerten: in het Rotterdamse Ahoy zouden de opnamen plaatsvinden van zijn concertfilm voor de Warner-studio, tevens Prince' platenbaas. Op celluloid, gefilmd met een camera of negen.

Sign o' the Times, documentaire.
Regie: Prince
84 min, in 80 zalen.
(re-release, alleen op 20 en 26/11).

Perzik of zwart

Het voelde als een ereklus voor het publiek: de Nederlandse Prince-fans waren kennelijk toch de beste, die brachten sfeer naar zo'n evenementhal. En Prince verkeerde in bloedvorm, net 29 jaar oud. Z'n dubbelalbum Sign o' the Times lag in de winkel en z'n naamloze band bevond zich in een vruchtbare transitie: een restant van The Revolution met keyboardspeler Doctor Fink, de onstuimige Sheila E. op drums, zangeres en danseres Cat Clover als podiumattractie. Bandleden die afvielen toen Prince in 1990 overstapte op begeleidingsband New Power Generation en inleverde aan popglans.

En nu, dertig jaar na de release van de concertfilm, draait Sign o' the Times opnieuw in de bioscopen. Wereldwijd. En om Prince (1958-2016) passend te gedenken, worden de fans op princecinemareunion.com verzocht nogmaals op zoek te gaan naar iets in in perzik of zwart.

Extra teug helium

Sign o' the Times is, zo oordeelden de critici in '87 al, een eersteklas concertfilm. Maar ook een deceptie voor wie bij de opnamen was en drie maanden later vol verwachting in de filmzaal zat. Het begon al met de publieksshots. Géén verhitte Hollanders op de eerste rij, wel uitsneden van een gemêleerd Amerikaans publiek - later toegevoegd en gefilmd op duizenden kilometers afstand van Ahoy, in de Paisley Park-studio. Ook zong Prince sommige liedjes ineens met een extra teug helium. Zo klonk het niet in Ahoy, zoals veel aan het concert in de filmzaal ineens anders klonk.

Prince was even virtuoos, jawel, maar nu netter, op het steriele af. De aftiteling verschafte iets van uitleg: naast dat van Ahoy, was er ook aanvullend materiaal gebruikt uit Prince' thuisstudio. Volgens het huidige Wikipedia, dat zich baseert op een biografie van Prince, zou ongeveer 80 procent van de live-opnamen zijn overgedaan. Dit omdat het Nederlandse concertgeluid onbruikbaar was, want verkeerd vastgelegd.

Was dat echt zo? We bellen met geluidstechnicus en muziekproducent Michiel Hoogenboezem, een van de twee Nederlanders die als 'assistant-engineer' op de Sign o' the Times aftiteling staan. 'Met een letter verkeerd trouwens: Hoogenbozem. Maar goed.' Wat op Wikipedia staat is onzin, zegt hij. 'Er is niets fout gegaan, dat weet ik heel zeker. Alles liep gesmeerd.' Dat Prince ontevreden was, vernam Hoogenboezem later ook. 'Maar geluidstechnisch stond alles er keurig op. Kijk, wat die man er dan verder mee doet, is aan hem.'

Zou ergens in Paisley Park nog de doos staan met originele concertopnamen uit Ahoy? 'O, ongetwijfeld', meent Hoogenboezem. 'Met mijn handtekening erop, ik hield de registratie bij.' We zullen ze nooit horen. Tenzij de zus van Prince, of een van de twee halfbroers en drie halfzussen met wie de Prince Estate vormt, op een gunstige dag over de doos struikelt en inziet dat Prince ongelijk had. Hij klonk goed, daar in Ahoy.


LoveSexy

Een jaar na Sign o'the Times, in 1988, nam Prince nóg een concertfilm op met Nederlandse inbreng: de in Dortmund voor tv- en videoverkoop gefilmde LoveSexy-tour. Niet overgespeeld en opgeschoond in een studio, zoals Sign o' the Times, maar écht dampend live en uitstekend in beeld gebracht door de eerder dit jaar overleden regisseur Egbert van Hees, namens het Nederlandse productiehuis IDTV. De registratie geldt onder Prince-fans als een van de beste ooit.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.