Prikkelende dansvoorstellingen: Explore Festival geeft hedendaagse draai aan theatrale tradities

Theater - Explore Festival

Groots en spectaculair, en klein en persoonlijk vinden elkaar in het Explore Festival dat deze maand in zeven steden is te zien. Het verhaal is bijzaak. Under Siege van Yang Liping is wonderschoon en ijzersterk.

Scène uit Under Siege. Foto Under Siege

De honger naar beelden en ideeën uit verre oorden is altijd groot geweest in de kunstwereld. Begin deze maand was er Dancing on the Edge, het festival met theater en dans uit het Midden-Oosten en Noord-Afrika. Dat was nog niet afgelopen of het Explore Festival begon, met een nog internationaler aanbod in zeven Nederlandse steden.

Daarvoor zijn vooral dansvoorstellingen gekozen, met als uitersten het kleine en persoonlijke Ottof uit Marokko en het grote en spectaculaire Under Siege uit China. Beide producties geven een hedendaagse draai aan theatrale tradities en dat levert prikkelend materiaal op.

Explore Festival

Dans
Ottof door Compagnie O, 17/11, Frascati Theater, Amsterdam.
Under Siege door Yang Liping Contemporary Dance, 18/11, Zuiderstrand Theater, Den Haag. T/m 2/12.

Under Siege

Het verhaal van de veldslag tussen Xiang Yu en Liu Bang, die in 202 v. Chr. de Han-dynastie in het zadel hielp, is bijzaak in Under Siege ('Belegerd'). Het dramatisch verloop is zelfs stroperig. Choreograaf en regisseur Yang Liping, in haar land een grootheid, pakt je langs andere wegen in: de aan Peking Opera schatplichtige mengeling van muziek, zang, dans, martial arts en acrobatiek is visueel wonderschoon en fysiek ijzersterk.

Alles speelt zich af onder een deinende hemel van scharen, de punten dreigend naar beneden gericht. Dit eigentijdse, gestileerde beeld vloeit perfect samen met de eeuwenoude Chinese kunst van het papierknippen, waaraan een wit geklede vrouw zich sereen wijdt. Net als de verteller is haar rol die van buitenstaander. Onophoudelijk knipt ze karakters en figuren ter ondersteuning van de actie. Ook als de concubine van Xiang Yu - ongelofelijk zacht gedanst door een man - zelfmoord pleegt. En ook als de krijgers duikend en rollend ten onder gaan in een bloedige zee van rode veertjes.

Ottof

Choreograaf Bochra Ouizguen uit Marrakech, troetelkind van internationale festivals en in Nederland eerder te gast in Julidans en Spring, gaat een stap vrijer met haar tradities om. Haar gezelschap bestaat volledig uit vrouwen, een unicum in de door mannen gedomineerde Marokkaanse cultuur. Het zijn bovendien oudere 'aïta's': danseressen en zangeressen die oorspronkelijk enkel op feesten en partijen optraden, niet in theaters.

Ottof ('Mieren') is een ongekunsteld, humoristisch staaltje female empowerment. Vier onder lange jurken en hoofddoeken verborgen vrouwen komen om beurten op. Ze bewegen traag en uiterst beheerst, wat soms prachtige, NationalGeographic-achtige beelden oplevert. Het contrast met het tweede deel kan niet groter. Het licht gaat vol aan en alle buitenkant en schaamte worden afgepeld. In leggings en truitjes die geen vetrol verhullen, zingen ze over liefde en verdriet en bewegen ze freestyle, met een krachtige presence. De bijdrage van de choreografe zelf verbleekt erbij. Dit zijn rasperformers die je al mist zodra ze met koffer en kaars het podium aflopen.

Meer over