Prachtroman Paolo Cognetti verheft zich majestueus boven iedere twijfel

Majestueuze bergroman.

Geen plek op aarde waar je verder weg bent van het vergif van het leven dan het hooggebergte. Wie daar níét thuis is, loopt de kans bevangen te worden door hoogteziekte, wie er werd geboren, kan zich ontheemd voelen wanneer hij zich naar het lagere waagt.

Pietro groeit als enig kind op in het Milaan van de jaren zeventig en tachtig. Als hij 11 is, neemt zijn vader hem voor de eerste keer mee op een bergtocht in het gebied van de Monte Rosa in Noordwest-Italië. Het gezin huurt een huisje in een afgelegen dorp aan de voet van het massief. Tijdens een van hun verblijven daar sluit Pietro vriendschap met Bruno, een in zichzelf gekeerde jongen die koeien hoedt, de streek op zijn duimpje kent en zijn vriendje uit de stad meeneemt op lange ontdekkingstochten door de bossen, langs de beken en gletsjers.

Aanvankelijk begrijpt Pietro niet goed wat zijn eenzelvige vader daar ver boven de boomgrens zoekt. Als puber krijgt hij er genoeg van en de relatie met zijn vader begint te stokken. Ondertussen is de liefde voor de bergen Pietro in de aderen gaan zitten.

De acht bergen, Paolo Cognetti, Uit het Italiaans vertaald door Yond Boeke en Patty Krone.
Fictie, De Bezige Bij; 240 pagina's; euro 19,99.

Als Pietro's vader overlijdt en hijzelf inmiddels volwassen is, komt hij te weten dat zijn oom naar wie hij is vernoemd, vele jaren geleden tijdens een bergwandeling met zijn vader is omgekomen onder een lawine. Zijn vader blijkt hem een stukje grond niet ver van Bruno's huis te hebben nagelaten om daar een berghut te bouwen, een klus die Pietro samen met Bruno klaart en die hun vriendschap verdiept. Dat simpele onderkomen zal vanaf dan het epicentrum van Pietro's leven zijn.

Er mag een wat hyperige sfeer hangen rond De acht bergen, waarmee Paolo Cognetti (1978) dit jaar de Premio Strega won, de roman zelf verheft zich majestueus boven iedere twijfel. Cognetti vertelt een indringend verhaal over de liefde voor dierbare plekken, de pieken en dalen van vriendschappen, en vooral over de genadeloosheid van de natuur, die de mens uitdaagt. Cognetti's taal is helder als murmelend smeltwater, alles ademt liefde uit voor de wereld daarboven die de verteller verzoent met 'de ellende beneden in het dal'.

Zelden zo vaak met een dichtgeschroefde keel geworsteld als tijdens het lezen van deze prachtroman.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden