Prachtig geïllustreerd inkijkje in maatschappij van Nepal

Een zeldzaam filmisch inkijkje in de maatschappij van Nepal, op prachtige wijze geïllustreerd door Deepak Rauniyar. Het lichaam van een dode man loopt in White Sun als rode draad door de film.

Er is iets opvallends aan de hand in het kleine Nepalese dorp in White Sun. De mannen komen er eigenlijk maar in twee smaken: piepjong en stokoud.

Dit is uiteraard op meerdere manieren problematisch. White Sun presenteert een probleem dat je niet zelf zou bedenken: aan het begin van de film ligt een corpulente dode man op de bovenste verdieping van een huis. Volgens de traditie mogen alleen mannen hem aanraken. Maar die zijn daar dus te oud dan wel te jong voor. Extra complicatie: de gebruiken schrijven óók voor dat een dood lichaam niet door de deur mag, dus moet hij moet ook nog eens door het te kleine raam. Wat nu?

White Sun
Drama
Regie: Deepak Rauniyar
Met: Dayahang Rai, Asha Magrati, Rabindra Singh Baniya
89 min., in 20 zalen.

Even amusant als tragisch: met dit kleine drama illustreert regisseur Deepak Rauniyar op prachtige wijze hoe conservatisme een maatschappij als de Nepalese kan verlammen en hoe ontwrichtend het kan zijn wanneer alle jonge mannen zijn verdwenen door de burgeroorlog of doordat ze in landen als Maleisië en Dubai werken voor weinig.

Zo presenteert White Sun de talloze sociaal-politieke lagen steeds behapbaar. Rauniyar, die het scenario schreef met David Barker, laat vernuftig het dode lichaam als een rode draad door de film heen lopen. Het moet van de berg af, naar de crematieplek, binnen drie dagen. Er dienen zich toch twee sterke mannen aan: de zoons van de man, die allebei een andere kant kozen in de burgeroorlog. Dat wordt binnen de kortste keren ruzie. Een zoektocht naar hulp biedt nog meer inzicht in de gevoelige verhoudingen in de maatschappij - en opnieuw komt het lijk geen steek verder.

Het verhaal ontvouwt zich langzaam, maar de beweeglijke camera en soms snelle montage voorkomt dat het kabbelend wordt. Het is alsof je meeloopt met cameraman Mark O'Fearghail, op die smalle bergpaadjes, beeldschoon, glibberig en groen.

Het is een zeldzaam filmisch inkijkje in de maatschappij van Nepal, maar het minutieuze, geconstrueerde verhaal voelt niet gekunsteld aan. Dat komt ook door de acteurs, die fijn naturel spelen. Kindacteurs Amrit Pariyar en Sumi Malla geven het verhaal precies genoeg lucht. Zij zorgen ervoor dat White Sun ook over generaties gaat. Halsstarrige volwassenen willen hun menselijkheid nog weleens vergeten als de verhoudingen verziekt zijn; de kinderen weten instinctief dat ze altijd door moeten, of ze nu willen of niet.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden