Postuum

Postuum Percy Sledge (1941-2015)

Eigenlijk had hij geen professioneel muzikant willen worden. Maar When A Man Loves A Woman werd een wereldhit.

Percy Sledge in 1970.Beeld getty

De dinsdagochtend thuis in Baton Rouge, Louisiana overleden Percy Sledge zal de geschiedenis ingaan als zanger van misschien wel de grootste soulsmartlap uit de popgeschiedenis. When A Man Loves A Woman werd voorjaar 1966 een wereldhit, de eerste nummer 1-hit opgenomen in de later fameus geworden studio in Muscle Shoals, Alabama.

Het liedje is exemplarisch voor de soulmuziek afkomstig uit het zuidelijke deel van de Verenigde Staten. Southern Soul werd gezongen door godsvruchtige zangers en zangeressen. Diep vanuit het hart, sober begeleid met ter versiering hooguit wat spetterend koper. Behalve de kerk was er nog een belangrijke invloed op de southern soul van Otis Redding, Joe Tex, William Bell en Percy Sledge: country ballades uit Nashville, Tennessee. De beste southern soulzangers hadden ook zo'n diepe country-snik en die van Sledge behoorde tot de meest dramatische.

Succes

When A Man Loves A Woman sloeg wereldwijd enorm aan. De Amerikaanse rockjournalist Dave Marsh schreef erover: 'Voordat aan het slot de blazerssectie invalt, lijk je vergeten dat er iemand anders op aarde bestaat dan hij, zijn meisje en jij.'

Soulhistoricus Peter Guralnick vindt de impact van het liedje op de popgeschiedenis net zo groot als Elvis Presley's That's All Right en Little Richards Tutti Frutti. Generaties lang is er geschuifeld op het nummer dat ook in Nederland een hit werd. Alleen hielden we hier meer van My Special Prayer, dat in 1969 en 1974 de hoogste regionen van de hitparade haalde.

Sledge was, met zijn uit duizenden herkenbare spleet tussen zijn boventanden, in die jaren een graag geziene gast in tv-programma's. Maar zijn tragiek is altijd geweest dat hij vooral bekend was door één of twee liedjes.

Wennen

Het was ook niet zo'n podiumtijger als zijn soulcollega's. Het leek wel alsof of Percy Sledge na 1966 (hij was toen 25 jaar) zijn hele verdere leven aan het idee heeft moeten wennen dat hij een groot zanger was.

Hij bleef platen maken en kon met het album Blue Night in 1994 ook rekenen op enthousiaste reacties, maar veel profijt van zijn eerste en grootste hit heeft hij nooit gehad.

In ieder geval weinig financieel gewin, want de rechten heeft hij uit handen gegeven aan twee van zijn bandleden in die tijd, Calvin Lewis en Andrew Wright. Sledge ging ermee akkoord dat alleen hun namen in de credits van het liedje kwamen, wat hem miljoenen dollars kostte.

Niet gepland

Sledge, die in een ziekenhuis werkte totdat een patiënt hem daar eens hoorde zingen en hem aanraadde een plaatje op te nemen, was eigenlijk nooit van plan echt een professional in de muziek te worden. Het succes overviel hem en hij wist er niet echt raad mee. Behalve een treurige schreeuwstem opzetten, waren zijn kunsten ook beperkt. Optreden deed hij nog wel. Ook in Nederland. Maar voor hem geen volle Paradiso's of nog groter. Zijn laatste tournee in Nederland zou hem vorig jaar november naar onder meer Hengelo, Heerlen en Veldhoven hebben gevoerd. Ziekte stak daar toen al een stokje voor.

Percy Sledge is dood, maar dat ene liedje, dat begint met de stichtelijke orgeltonen van Spooner Oldham, dat liedje waarin Sledge de longen uit zijn lijf schreeuwt uit angst zijn lief kwijt te raken, is beslist onsterfelijk.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden