Porto da minha infância is liefdesverklaring aan Porto

Een persoonlijke en poëtische liefdesverklaring van Manoel de Oliveira aan zijn geboortestad Porto. Beelden uit diverse bronnen tonen prachtig aan hoe de tijd verglijdt.

Beeld uit Porto da Minha Infância. Beeld YouTube
Beeld uit Porto da Minha Infância.Beeld YouTube

Toen Manoel de Oliveira in april dit jaar op 106-jarige leeftijd overleed, liet hij een oeuvre na van ongeveer zestig speelfilms, korte films en documentaires. Als klein maar fijn eerbetoon aan de Portugese meestercineast (en in het kader van de zomerreeks 'Previously Unreleased' met niet eerder in Nederland uitgebrachte films) vertoont EYE Amsterdam een film die in geen van de drie categorieën valt: het een uur durende Porto da minha infância is fictie noch documentaire, lang noch kort - maar zeker een echte De Oliveira.

Porto da minha infância, gemaakt toen de regisseur 95 jaar was, is een persoonlijke en poëtische liefdesverklaring aan de stad waar hij werd geboren en altijd bleef wonen. Archiefbeelden, nagespeelde scènes en beelden van de moderne stad vormen samen een fragmentarische autobiografie en laten zien hoe de tijd verglijdt. Het huis waar De Oliveira geboren werd, is inmiddels een ruïne; zijn jeugdvrienden zijn overleden, maar de herinneringen liggen nog op elke straathoek. 'Hoezeer de stad ook verandert, het blijft altijd het Porto van mijn jeugd.'

Porto da minha infância. Docudrama. Regie: Manoel de Oliveira. Met: Ricardo Trepa, Jorge Trepa, Leonor Silvera. 60 min., in EYE Amsterdam.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden