pop

*****..

ARCTIC MONKEYS NÓG STERKER
Arctic Monkeys: Favourite Worst Nightmare. Domino/Munich.

ARCTIC MONKEYS NÓG STERKER
Hun debuutalbum van vorig jaar overtreffen, zou ondoenlijk zijn. Maar dat Arctic Monkeys er meteen al hun kruit mee hadden verschoten, leek eveneens onmogelijk. Zo sterk was het songwriterstalent van Alex Turner, zo razendknap het samenspel van de band en zo vertrouwd en toch nieuw de liedjes – daar moest beslist nog meer uit kunnen komen.

ARCTIC MONKEYS NÓG STERKER
Maar dat het viertal uit Sheffield hun geluid zo zou verbreden, hun liedjes zo kon aanscherpen en zo mogelijk nog knapper kon samenspelen, dat mag een klein wonder heten.

ARCTIC MONKEYS NÓG STERKER
Aanvankelijk is er niks aan de hand: gitaar, bas en drums zetten een groovend stukje kabaal neer als intro, waar ze inmiddels patent op hebben. Ook het tweede liedje Teddy picker begint net als het oude Fake tales of San Francisco, maar wat zich vervolgens in vijfendertig minuten van de luisteraar meester maakt, is van een opwinding die in de buurt komt van het moment dat je Arctic Monkeys voor het eerst hoorde en alles nog nieuw was.

ARCTIC MONKEYS NÓG STERKER
Eerste verrassing is Fluorescent adolescent, met een ska-ritme dat alles in zich heeft een grote zomerhit te worden. Only ones who know laat horen hoe Turner ook de rust kan nemen en geraakt moet zijn door de melancholische kanten van The Smiths. En opzwepender dan de drie laatste liedjes hebben we een plaat dit jaar nog niet horen afsluiten. In alle opzichten zijn de Monkeys gegroeid, het geluid is rijker, de ritmesectie nog strakker, de liedjes afwisselender, en de teksten verwoorden opnieuw vol rake, kleine, observaties grote thema’s als heimwee en liefdesverdriet. En dat allemaal op een manier die doet vermoeden dat het geen enkele moeite heeft gekost. Wat een band.

VAARWEL AAN INDIE-STATUS
*****

VAARWEL AAN INDIE-STATUS
Bright Eyes: Cassadaga. Polydor/Universal.

VAARWEL AAN INDIE-STATUS
Hoe mooi de muziek van Conor Oberst bij vlagen ook is, je had altijd het idee dat de liedjesschrijver die met zijn band Bright Eyes zes jaar geleden als de ‘nieuwe Bob Dylan’ werd binnengehaald, beter kon. Vol ideeën zat ’ie, en op een plaat als I’m wide awake, It’s Morning (2005) kwam hij bijna aan alle beloftes tegemoet. Maar op die traditionele americanaplaat wilde hij net iets te nadrukkelijk als een hedendaagse Gram Parsons country en rock combineren.

VAARWEL AAN INDIE-STATUS
Op zijn nieuwe cd Cassadaga is het niet de onvermijdelijke Emmylou Harris die hem van repliek dient, maar de minstens zo goede Gillian Welch. Hun duet Classic Cars is een hoogtepunt op het album dat opnieuw zeer ambitieus is opgezet. Het is zonder meer de duurst geproduceerde Bright Eyesplaat, en de orkesten die opduiken zijn een definitief vaarwel aan de ‘indie-status’ die Oberst bij velen genoot. Het opgewekte Four Winds en het knappe Middleman behoren tot zijn beste werk. Het wemelt opnieuw van de mooie tekstregels en titels (Soulsinger in a session band) en de plaat klinkt prachtig. Eén minpuntje: met een paar liedjes minder (Coat check dream song is bijvoorbeeld een zwakke broeder) was de betovering er pas echt geweest.

HITRADIO ZONDER HITS
*****

HITRADIO ZONDER HITS
Timbaland: Timbaland presents Shock Value. Interscope/Universal.

HITRADIO ZONDER HITS
Timbaland heeft, naast de Neptunes, de hitparadepop de afgelopen jaren misschien wel het meest kleur gegeven met topproducties voor Nelly Furtado en Justin Timberlake. Na negen jaar brengt hij onder zijn eigen naam weer een plaat uit. En dan maar hopen dat hij zelf niet al te veel gaat rappen/zingen. Dat bleek op Tim’s bio: life from da bassment het zwakke punt. Gelukkig heeft de producer inmiddels zoveel beroemde vrienden dat hij niet veel op zichzelf is aangewezen. Toch ontberen de meeste liedjes de klasse van zijn beste werk. Nelly, Missy Elliott en Justin Timberlake zorgen er nergens voor dat de plaat bovengemiddeld gaat klinken. Je hebt met al die gasten het idee dat je een uurtje slappe hitradio aan het luisteren bent. Alleen zijn de dj’s de hits vergeten.Gijsbert Kamer

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden