POP

Campag Velocet is van alle markten thuis..

Campag Velocet: BCBG. Pias.

Het debuutalbum BCBG van het Londense Campag Velocet is een van die lichtpuntjes in het desolate landschap van de post-Britpop. Het is een enerverende collectie songs, waarin schijnbaar haaks op elkaar staande stijlen samenvloeien. Alsof alles wat Engeland sinds Sex Pistols, Damned en Clash voortbracht in één band verenigd is. Van heftige postpunk tot acidhouse en de Manchestersound van Stone Roses en Happy Mondays.

Net als de laatste groep balanceert Campag Velocet tussen rock en dance, en doet dat even overtuigend als de Happy Mondays in hun hoogtijdagen. Inmiddels beschikt de Engelse gitaarmuziek niet meer over een eenduidige richting of sound. Alles is mogelijk, en Campag Velocet benut die vrijheid ten volle. BCBG is een van de betere soundtracks van het Engeland van de late jaren negentig.

Pauline Taylor: Pauline Taylor. Jive.

Witness: Before the calm. Island.

Neeka: Neeka. Oyster Records.

De artiesten die doorgaans optreden op Crossing Border zijn niet makkelijk in een hokje te plaatsen. Dat geldt ook voor de lichting van dit jaar. De zwarte Engelse zangeres Pauline Taylor (zaterdag op Crossing Border) maakte bijvoorbeeld naam met de populaire dance-groep Faithless, maar op haar eerste soloplaat Pauline Taylor herinnert niets daaraan.

Toch werd die gemaakt met de producer-componist van Faithless, Rollo. Taylor zoekt het in een heel andere hoek: akoestische songs in de Amerikaanse singer-songwritertraditie, waarvan nummers als The letter schatplichtig zijn aan Neil Young ten tijde van Harvest.

Ook Witness (eveneens zaterdag op Crossing Border) zoekt het op Before the calm in ingetogen (semi-)akoestische liedjes. Het resultaat is een herstig album met melancholieke songs, die hier en daar doen denken aan het werk van R.E.M.

En dan is er de Belgische singer-songwriter Neeka (pseudoniem voor Ilse Goovaerts), die zaterdag op Crossing Border debuteert met repertoire van haar recent verschenen album Neeka, een plaat vol mooie, ingetogen popliedjes, die sober maar effectief zijn vastgelegd.

Chuck Prophet: The Hurting Business. Cooking Vinyl.

Zanger-gitarist Chuck Prophet maakte deel uit van Green On Red, een van de populairste Amerikaanse gitaarbands van de jaren tachtig. Sinds het uiteenvallen van die groep (Prophet bleef min of meer in de schaduw van frontman Dan Stuart) heeft hij solo al een aantal degelijke platen gemaakt.

Zijn nieuwste heet The Hurting Business, een afwisselend album waarop Prophet zich opnieuw laat kennen als een zanger-componist die veel verder gaat dan de pure rootsrock. Zo introduceert hij in een aantal nummers een scratchende dj (Rise), een modernisme dat je zelden tegenkomt in deze hoek.

The Hoax: Live forever. Credible records.

The Hoax - een regelmatige gast op de Nederlandse concertpodia - bouwt voort op de Britse bluesrocksound van de late jaren zestig. Dat doet de groep rond zanger-mondharmonicaspeler Hugh Coltman heel overtuigend. De sound is authentiek, terwijl het songmateriaal niet onderdoet voor wat er dertig jaar geleden in Engeland werd gemaakt. Jammer voor de bandleden dat ze een kwart eeuw te laat geboren zijn. The Hoax zou zich moeiteloos staande hebben kunnen houden tussen de oude Fleetwood Mac, John Mayall en al die andere bands uit de gouden periode van de Engelse blues.

Deep Dish: Yoshiesque. React.

De New Yorkse dj's Dubfire en Sharam vormen samen een van de populairste dj-teams van de internationale danswereld. Een mix-album van Deep Dish staat niet alleen garant voor een hoge platenverkoop, maar is ook een aardige barometer voor de stand van zaken in clubland.

Het duo is vooral bekend als ambassadeurs van vette clubhouse. Op deze dubbel-cd laten ze zich van hun meest veelzijdige kant zien. Ze mixen house met techno, breakbeat en zelfs hitparade-repertoire.

Het Nederlandse producersduo Jark & Prongo ziet zijn productiviteit beloond met een dubbele plaats op Yoshiesque: Wave 2081 van Jark Prongo, en het onder de naam Basco verschenen nummer Music with a feel.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden