Pop

* * *..

Giovanca: While I’m Awake. Dox Records.

Het genre waarbinnen de Nederlandse Giovanca zich begeeft, kent vele valkuilen. Jazzpop op smaak gebracht met een vleugje funk en een snifje soul, dat kan al snel leiden tot een gezapig soort achtergrondmuziek. Op haar twee jaar geleden verschenen albumdebuut Subway Silence, dat onlangs met goud werd bekroond, wist Giovanca dit gevaar maar net te omzeilen.

Ook de opvolger While I’m Awake bevat een aantal liedjes die in de volksmond wellicht voor ‘lekkere muziek’ doorgaan, maar waaraan ieder avontuur ontbreekt. Giovanca moet het hier vooral van sfeer hebben en zo richt ze zich op de nachtelijke uurtjes. De productie is bij Benny Sings opnieuw in goede handen, maar alleen een mooi verzorgd geluid is niet genoeg.

Gelukkig staan er tussen weinig opvallende composities een paar sterke nummers zoals het zwijmelende Simply Mad en het met Tjeerd Bomhof gezongen zomerse Flirting With The Sun. En hoewel aardig dat Leon Ware, de producer van een van haar favoriete platen (Marvin Gaye’s I Want You), een duet met haar wil doen, is Where Love Lies ook weer niet het liedje dat je echt doet opveren. De balans slaat net uit naar de goede kant, maar een volgende keer mag het allemaal best wat uitbundiger.

Marling is zelfverzekerder geworden
* * * *

Laura Marling: I Speak Because I Can. Virgin/EMI.

Een grote stap voorwaarts maakt de nu twintigjarige Laura Marling ten opzichte van haar twee jaar geleden verschenen debuut. Ze begeeft zich opnieuw heel handig tussen pop en folk, maar durft net iets dieper te gaan. Zelfverzekerder is hier het woord. En dan blijkt dat Marling meer kan dan omfloerst zalvende liedjes zingen, dan hoor je ineens een door schade en schande wijs geworden vrouw die niet terugdeinst voor een murder ballad. Marling is zo iemand die – net als bijvoorbeeld The Unthanks – Britse folk klassiek weet te benaderen en er toch een moderne uitstraling aan geeft. Haar stem kronkelt in Devil’s Spoke en zucht een liedje later zo zachtjes dat je de versterker wat harder zet, want je wilt bij Marling geen nuance missen.

De eerste echte zomerplaat is er
* * * *

Balthazar: Applause. Munich.

De eerste echte zomerplaat dit jaar komt uit België en heet Applause. Balthazar speelt erop een aangenaam soort rock die voortdurend luchtig en transparant blijft. De beste songs, zoals Fifteen Floors en Morning, worden gedragen door een stevige baslijn die de muziek iets dansbaars geeft. Daarover begeeft zich steevast zeer soepel de stem van Maarten Devoldere, die op de beste momenten doet denken aan Damon Albarn (Blur/Gorillaz).

Applause is een stylistisch gevarieerd popalbum dat zich niet zo gemakkelijk laat categoriseren. Misschien dat je hem daarom meteen nog een keer wilt opzetten. Op donderdag 8 april wordt de plaat in Paradiso officieel gepresenteerd.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden