Georgia Barnes

Profiel Georgia

Popsensatie Georgia krijgt iedereen aan het dansen

Georgia Barnes Beeld Joseph Connor

De dochter van Neil Barnes  speelt op 6/12 in TivoliVredenburg bij de uitverkiezing van de Song van het Jaar.

Omdat het gezin wat klein behuisd was, in het centrum van Londen, gebruikte haar vader de slaapkamer van Georgia Barnes (27) als muziekstudio. Dus groeide Barnes op bij het eeuwig doortikkende ritme van de drumcomputer. Want haar vader was niet zomaar een muziekvader, maar de helft van het gevierde Britse danceduo Leftfield. ‘Ik besta voor een groot deel uit house en techno’, zei Barnes in een interview.

Dat is goed om te weten, want die bouwstenen zijn ook te vinden in de tracks van Barnes, die voor het gemak de artiestennaam Georgia heeft aangenomen. Haar liedjes zijn belachelijk aanstekelijk en lijken een soort popversie van de betere house en techno uit de jaren tachtig en negentig. Popmuziek voor op de dansvloer - eigenlijk maakte haar vader die in de jaren negentig natuurlijk ook al.

Georgia is in Groot-Brittannië een opkomende popsensatie. Vanwege die verslavend leuke liedjes als Never Let You Go, maar toch zeker ook vanwege haar ongekunstelde verschijning en bijzondere achtergrond, die overigens verder reikt dan haar beroemde vader. De tracks van haar aankomende plaat Seeking Thrills, die vast een voor een worden vrijgegeven, vliegen allemaal de invloedrijke afspeellijsten van bijvoorbeeld de BBC in. 

De omroep had Georgia al eerder uitgeroepen tot iemand om in de gaten te houden, maar volgens veel Britten met verstand van popzaken wordt Georgia in 2020 echt een van de grote nieuwe popvrouwen. Ook in Nederland valt Georgia op. Volgende week speelt zij in Utrecht bij de uitverkiezing van de Song van het Jaar, door muziekplatform 3voor12.

Omdat zelfs kinderen van coole vaders zich het liefst een beetje afzetten, bekwaamde Georgia zich als kind in de drumkunst. Let wel: in de fysieke drumkunst, met stokken dus. Ze blonk uit en trad als drummer op in de livebands van zangeres en dichteres Kate Tempest en de Londense producer Kwes. In haar vrije tijd speelde Georgia ook nog voetbal op niveau, bij de clubs Arsenal en Queens Park Rangers.

Maar Georgia wilde ook zelf schrijven en produceren. Ze kroop achter de laptops en mixtafels en daar zette zij echt iets bijzonders in elkaar. Vier jaar geleden verscheen al een titelloze debuutplaat, maar daarop was Georgia nog wat zoekende, ergens tussen elektronische pop en postpunk. In haar nieuwe werk voor Seeking Thrills, dat op 10 januari verschijnt, heeft ze het licht gezien. En dan bedoelen we vooral het licht dat schittert in de spiegelbol boven de dansvloer.

Vorig jaar verscheen de single Started Out, een perfect popliedje dat zo uit de Chicago-house van de jaren tachtig lijkt getrokken. Catchy, met een lekker meezingrefrein (en ook nog scherpe teksten) en bovendien ontzettend dansbaar. De ontroerende clip bij het nummer lijkt een advies aan iedereen (en dan ook echt: iedereen) om eens wat vaker te dansen. Desnoods lekker alleen, in de beslotenheid van de slaapkamer.

Diezelfde goede bedoeling heeft Georgia met haar laatste single About Work the Dancefloor. Ook bij dat nummer is het onmogelijk stil te blijven zitten. In de clip verwijst Georgia naar de geneugten van het discotijdperk, met glitterbollen en al. In dit liedje komt al haar inspiratie samen: house en techno natuurlijk, plus het baanbrekende dancewerk van haar vader uit de jaren negentig. Maar we horen ook synthpop, niet alleen die uit vervlogen tijden, maar ook die van tijdgenoten Grimes en Christine and the Queens. De verbindende factor: het is allemaal popmuziek voor op de dansvloer.

Want die fascineert Georgia, zegt ze. Haar oma Lily ging al elk weekend naar een danszaal, en daar veranderde zij volgens Georgia in Lola. ‘Dansen kan mensen transporteren naar een andere wereld’, zei Georgia in een interview met het Amerikaanse Billboard Magazine. De bevrijdende kracht van dansen wordt onderschat, denkt ze. Georgia observeerde nachtenlang het danspubliek in de beroemde technoclubs van Berlijn, om te zien welke transformatie mensen daar kunnen doormaken. Van introverte muurbloem tot ontploffende feestbom. Ook een nuttige waarneming: je hoeft helemaal niet lekker te kunnen dansen om lekker te kunnen dansen. 

About Work the Dancefloor is volgens haar bedoeld als middel voor gelukzaligheid en euforie. De baslijn en de drums in het nummer zijn een hartslag, die iedereen in zijn eigen lijf zou moeten voelen.  

Een beetje positivisme in de popmuziek. Dat gaan we in 2020 nog hard nodig hebben.

De plaat Seeking Thrills van Georgia verschijnt op 10/01 bij Domino/ V2. Georgia speelt op 6/12 in TivoliVredenburg bij de uitverkiezing van de Song van het Jaar, van 3voor12 (VPRO). Op 15/2 speelt Georgia in Bitterzoet, Amsterdam.

Analoge nostalgie

Voor haar opwindende dancetracks gebruikt de Londense Georgia het liefst analoge drumcomputers en synthesizers. Waarschijnlijk ook omdat haar vader, de helft van het beroemde danceduo Leftfield, die nog volop in zijn thuisstudio had staan. ‘Ik hou van de nostalgie van de dance uit de jaren negentig’, zei ze in een interview, ‘maar ik probeer er wel een modern popgeluid aan toe te voegen. Anders word je een goedkope kopie’.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden