pop cd

KNISPEREND FRISSE BEATLES..

Gijsbert Kamer

****

The Beatles: Love. Apple/EMI.

The Beatles geremixt? Wat is dat nu weer voor een stunt van de platenmaatschappij om rond de feestdagen de fans van John, Paul, George en Ringo weer geld uit de zakken te kloppen? Ook de informatie dat het idee is uitgewerkt in samenwerking met een Las Vegasproductie van Cirque Du Soleil maakt het enthousiasme niet groter, maar het moet gezegd: producer George Martin en zijn zoon Giles hebben een knap staaltje werk afgeleverd.

Wat ze gedaan hebben op Love is 26 Beatlesstukken in de studio uit elkaar halen en samen met fragmenten uit demo’s en outtakes van dezelfde liedjes of, en dat gebeurt vaak heel knap, andere nummers weer opnieuw in elkaar zetten. Het resultaat is vaak niet minder dan verbijsterend. Drive My Car wordt met stukjes The Word en What Youre Doing opgefrist en de mix gemaakt van de twee ‘Indiase’ stukken Whitin You Without You en Tomorrow Never Knows levert een mash-up op waar hippe dansproducers van zullen watertanden.

Soms zou je een iets gedurfdere liedkeuze wensen, maar zelfs het doodgedraaide Yesterday krijgt hier weer een beetje glans. Het heeft er ongetwijfeld mee te maken dat alle bestaande Beatles-cd’s zo brak klinken, maar deze knisperend frisse productie leert je opnieuw houden van de onverminderd knappe Beatles-muziek.

HET ARCHIEF VAN NEIL YOUNG

***

Neil Young & Crazy Horse: Live At Fillmore East. Reprise/Warner.

Het gaat er dan toch van komen: Neil Young die zijn archieven ontsluit. Het begin wordt gemaakt met een concert dat Young met zijn Crazy Horse gaf in 1970, op een moment dat hij in Crosby Stills Nash and Young furore maakte. Het hart van het concert wordt gevormd door de twee langste en beroemdste stukken van zijn dan nog geen jaar oude elpee Everybody Knows This Is Knowhere. En Cowgirl In The Sand en Down By The River klinken hier dan ook nog echt spannend.

De twee shows die Young in maart 1970 in de Fillmore gaf, werden legendarisch, al was het maar omdat hier de opname van Come On Baby Let’s Go Downtown vandaan kwam die Young een paar jaar later zou gebruiken voor Tonight’s The Night. Maar heel veel aan de talloze bestaande live-platen van Neil Young voegt de nogal prijzige uitgave ook weer niet toe.

RUZIE OP DE BEATS VAN DR. DRE

***

The Game: Doctor’s Advocate. Geffen/Universal.

Sinds zijn miljoenendebuut heeft rapper The Game gebroken met zijn ontdekkers 50 Cent en Dr. Dre, een gebeurtenis die hij in vele nummers op Doctor’s Advocate van commentaar voorziet. Hij doet dat op beats en grooves die volledig gestoeld zijn op het werk van Dre, maar zijn raps zijn zo grimmig en fel dat je er toch geboeid naar blijft luisteren. Zijn onvrede over de hele ruzie geeft de plaat iets urgents dat op veel hiphop-albums ontbreekt. Al veer je wel even op wanneer je tussen alle van Dre geleende studiofoefjes ineens een soulvolle Kanye West productie hoort: Wouldn’t Get Far. Maar dan gaat The Game weer onverdroten door met zijn scheldkanonnades.

JAY-Z RAPT EEN PLAATJE VOL

**

Jay-Z: Kingdom Come. Def Jam/Universal.

Urgentie ontbreekt op dit wel heel gemakzuchtig in elkaar gedraaide ‘comeback’ album van Jay-Z. De raps zijn opmerkelijk vlak en muzikaal is het voorspelbaar op het dreinende af. Weinig verheffend zijn de gastbijdragen van Beyoncé en Pharrell. John Legend en Coldplay’s Chris Martin proberen vergeefs de voorspelbaarheid te doorbreken op dit album dat maar niet wil beklijven. Er klinkt een zekere luiheid in door, zo van: ach jullie willen het zo graag, dus rap ik nog maar even een plaatje vol. Wanneer er tegen het einde een echt betrokken rap over de orkaan Katrina voorbijkomt, is het te laat.

Gijsbert Kamer

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden