Poëzie van het leven: op Birckenstocks in King Louiejurk

Vraagt een vrouw aan de marktkoopman: ‘Heeft u een plastic zak?’ De man: 'M'vrouwtje, ik heb alleen een kunstgebit. Vindt u 't niet erg genoeg?'..

Gebbetje. Typisch Amsterdamse humor, opgetekend (letterlijk) door illustrator Eric Schreurs in HP/De Tijd, dat een lezenswaardig themanummer maakte over Amsterdam. ‘Nog steeds de enige stad die ertoe doet in Nederland’, aldus Beatrijs Ritsema. Misschien, maar een magische stad? ‘Alleen als je er zelf niet woont’, aldus het voorwoord.

Lachwekkender dan Amsterdamse humor is het droge verslag van een bezoek aan Casa Rosso. Waar een man aan de bar vijftig euro neertelde voor wat ‘extra’s’: ‘De man wees naar de 45-plusvrouw. “Ik hoef daar geen banaan uit te eten”.’

Ron Kaal – terug in HP – maakte een koel profiel van wijlen Jan Blokker. ‘Wat rest er van de muts van Blokker? Niet de jeugdromans, niet de navertellingen met zijn zoons, maar een handvol bundels cursiefjes. Stukjes die meestal leuk en scherp waren toen hij ze schreef, maar die – lot van eendagsvliegen – al snel gedateerd aandeden.’

Door de Haagse ‘radiostilte’ en naijlende zomer ontbreekt het de opiniebladen aan echte urgentie. Geen punt, zolang je dat weet goed te maken met zulke rake en fijnzinnige beschouwingen als over de King Louie-vrouw. Vrij Nederland schetst voorbeeldig ‘de psychologie van de stretchbloemetjesjurk’, gedragen door Ons Soort Mensen als Femke Halsema en andere linksige hoogopgeleide stedelingen die je aantreft in de Bijenkorf of op De Parade. ‘Als de landgenote in kwestie een beetje bij de tijd is, heeft ze er een muiltje met hak van Swedish Hasbeens onder aan, maar de kans is groter dat ze een en ander combineert met een houten Dr Scholl-slipper of de Birckenstock-sandaal, die de voeten helaas de uitstraling geeft van platgeslagen kipfilets.’

De Groene Amsterdammer signaleert de terugkeer van Italiaanse literatuur. De eenzaamheid van de priemgetallen (Paul Giordano), Ik haal je op, ik neem je mee (Niccolò Ammant) en Kalme chaos (Sandro Veronesi): ze halen topoplages. Niet in de laatste plaats – zoals bij Ammanti – vanwege ‘de populariteit van pleitbezorgers als Kluun, Saskia Noort en Herman Koch. Na een gemiddelde verkoop werden zijn romans op de markt gebracht in een nieuw jasje, met opvallende blurbs op de cover, en ook werd de tamtam flink geroerd door zijn uitgever.’

Het geheim: ‘De bijna schaamteloze zwelgzucht in groots lijden of groots genieten.’ Gek: ‘Wat we in Italianen toestaan, en zelfs bewonderen, vinden we bij schrijvers als Kluun, Arthur Japin en ook Jan Siebelink suspect, sentimenteel, ordinair of melodramatisch.’

Hugo Camps sprak voor Elsevier Han Peekel, oprichter van de Stichting Media Geheugen. ‘Ik verwijt televisie dat ze te weinig bemoedigend is en nodeloos angstig maakt. Ik wil niet op de drempel van de nacht worden verward door Pauw & Witteman met loodzware gesprekken over narrigheid. (...) Kies ook eens voor de poëzie van het leven.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden