REPORTAGE

Poëzie tussen klapstoelen

Een staalkaart van de poëzie wil Dichters in de Prinsentuin zijn. Met dit jaar voor het eerst een internationaal avondprogramma met dichters uit Catalonië, IJsland, Engeland en Syrië.

Dichters dragen voor vanuit nissen in de heg op het Groningse evenement Dichters in de Prinsentuin.Beeld Io Cooman

De Grote Markt ligt op schootsafstand. Maar tussen de fruitbomen, rozenperken en loofgangen - het decor van het Groningse poëziefestival Dichters in de Prinsentuin - is het stedelijk rumoer gereduceerd tot het gedempte geluid van een lijnbus. De buitenwereld valt voor even alleen te vrezen in woorden. Zoals wanneer dichter Elmar Kuiper de nalatenschap van rampvlucht MH17 in herinnering roept: 'Tussen de geblakerde resten ritselt de laatste Privé.'

Zeventien jaar geleden begonnen als een kleinschalige bundelpresentatie van de Friese dichter Tsead Bruinja, is Dichters in de Prinsentuin inmiddels uitgegroeid tot een groot en geliefd evenement. Zo'n tweeduizend bezoekers trekt het festival de laatste jaren. Zaterdagmiddag zitten ze op klapstoelen of kleedjes tussen de kruisbessenstruiken in het gras. Velen hebben het hoofd licht gebogen, aandachtig luisterend naar de zinnen die blijven hangen binnen de muren van de tuin.

Programma

Onder een appelboom staan een kinderwagen en een rollator gebroederlijk naast elkaar. De toegankelijkheid maakt het grotendeels gratis festival volgens organisator Joost Oomen (24) uniek. 'Dichters in de Prinsentuin is niet zo highbrow. Hier komen bezoekers die normaal nooit naar een poëziefestival gaan.'

's Middags in de tuin worden voordrachten op het centrale theeveld afgewisseld met akoestische sessies in de loofgangen verderop. In twee cirkelvormige hagen staan de dichters in nissen op amper een meter van hun toehoorders. Publiek schuifelt in een omtrekkende beweging over het grind voorbij. De zelfbenoemde 'langste dichter van Nederland' Roel Weerheijm (2 meter 10) moet licht voorover bukken om niet verstrikt te raken in het struweel.

Meer dan zeventig dichters dragen in Groningen hun gedichten voor. Gevestigde namen als Charlotte Mutsaers en Jules Deelder worden in het programmablaadje vergezeld door nog onbekende beginnelingen. Ze worden aan een strenge selectieprocedure onderworpen: jaarlijks krijgt het festival dat een springplank voor talent wil zijn meer dan honderd aanmeldingen.

Zo kan het gebeuren dat twee nissen naast Dichter des Vaderlands Anne Vegter de 22-jarige Roos Vlogman haar gedichten voordraagt. Op toon, met niet minder vaste stem: 'Vanaf een veranda zie je meer dan god.' Ze verontschuldigt zich bij haar zevenkoppige publiek: 'Ik weet niet precies welke gedichten jullie al hebben gehoord' - drie kwartier vollezen is geen sinecure voor een dichteres met een oeuvre-in-aanbouw.

Vijftien verzen heeft de studente creative writing vandaag meegebracht. 'Ik ben er nog lang niet, maar het is geweldig hier tussen de bekende dichters te staan', zegt de Arnhemse. 'Heel intiem ook, zo zonder microfoon.' Al stemt dat soms onzeker. 'Als het publiek doorloopt, denk je: was het gedicht niet goed?'

Dichters dragen voor vanuit nissen in de heg op het Groningse evenement Dichters in de Prinsentuin.Beeld Io Cooman

Staalkaart van de poëzie

Vijftien verzen heeft de studente creative writing vandaag meegebracht. 'Ik ben er nog lang niet, maar het is geweldig hier tussen de bekende dichters te staan', zegt de Arnhemse. 'Heel intiem ook, zo zonder microfoon.' Al stemt dat soms onzeker. 'Als het publiek doorloopt, denk je: was het gedicht niet goed?'

Een staalkaart van de poëzie wil het festival zijn. Dit jaar is er voor het eerst een internationaal avondprogramma met dichters uit Catalonië, IJsland, Engeland en Syrië. Ze kregen het financieel allemaal net rond, vertelt programmeur Maarten Praamstra (31). Er is structurele subsidie van de gemeente en de provincie Groningen. 'Maar elk jaar is het weer knijpen.'

Veel komt aan op goodwill. Ook van restaurants en hotels in de stad die maaltijden en bedden beschikbaar stellen. En op de inventiviteit van de organisatie. Zo is coördinator Oomen deze dagen noodgedwongen uit logeren: de muzikanten van de zaterdagavondvoorstelling slapen in zijn huis.

Terug op het theeveld brengt Anne Vegter een poëtisch saluut aan Rogi Wieg, die vorige week op 52-jarige leeftijd een zelfgekozen dood stierf. 'Niets of niemand kan meer weggaan als een oude man zonder schuld', citeert ze de dichter. Zeven jaar geleden droeg hij zelf nog voor op deze plek.

Het is op deze momenten dat de vredigheid van de rozenperken even bedriegt. Maar dan brengt de nestor van de kinderpoëzie Karel Eykman al snel weer verlichting. 'Als ik zee was zocht ik schelpen voor je uit' - en verandert de tuin voor even in een strand.

Dichters dragen voor vanuit nissen in de heg op het Groningse evenement Dichters in de Prinsentuin.Beeld Io Cooman
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden