Review

Poespas van Tabula rasa camoufleert een gebrek aan choreografische zeggingskracht

Theater (dans) - Tabula rasa van Isabelle Beernaert

Publiekslieveling Isabelle Beernaert mist nog altijd subtiliteit in haar nieuwe dansvoorstelling. De poespas camoufleert een gebrek aan choreografische zeggingskracht.

Beeld Bob Kaman

Je krijgt meteen zin om je koffer te pakken. Overweldigende beelden van zeeën, bergen en canyons trekken bij aanvang van Tabula rasa in toneelbrede projecties voorbij. Choreograaf Isabelle Beernaert, die haar theatercarrière te danken heeft aan de tv-programma's So You Think You Can Dance en The Ultimate Dance Battle, haalt in Tabula rasa behoorlijk wat natuur en natuurgeweld, van bosbrand tot tsunami, uit de kast om haar spirituele en emotionele intenties te onderstrepen.

Tabula rasa

Dans
Choreografie: Isabelle Beernaert. 24/11, Theaters Tilburg.
30/11, IJmuiden; tournee t/m 16/3.

Dat onderstrepen is precies het probleem bij alles wat Beernaert maakt. Je hoopt dat de publiekslieveling na dik vijf jaar eindelijk meer subtiliteit aandurft, maar Tabula rasa is weer tenenkrommend. De muziek, zoals gebruikelijk een opportunistische sliert nummers van songwriter Damien Rice en filmcomponist Armand Amar, tot Vivaldi en een cover van Simon & Garfunkel, gaat over hartzeer en zielepijn, maar de gekwelde gezichten, gefrustreerde uitroepen en dynamische groepsformaties in wervelende kostuums ook. Beernaert heeft deze poespas nodig om het gebrek aan choreografische zeggingskracht te camoufleren, dat is overduidelijk.

Een vrouw probeert los te komen van haar geliefde en opnieuw te beginnen. Aardig is dat verschillende danseressen - keiharde werkers! - verschillende facetten van en stadia in haar gevoelsleven verbeelden. In deze tijden van yoga en mindfulness is het handig een oosters aandoende monnik en veel yin-yang en zwart-wit in te zetten. Ongetwijfeld is alles oprecht bedoeld, zo bloedserieus is de toon. Maar met goed theater of goede dans heeft het weinig te maken. Geef mij maar die zeeën, bergen en canyons.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.