Goed & Slecht Liefde achteraf

Plouvier heeft inderdaad een fiks probleem als hij in zijn blote kont langs de wegen moet dwalen

Terugkijken op een liefde kan genant worden, ziet Arjan Peters bij Bart Plouvier; of indruk maken, zoals bij Kaváfis.

Beeld Getty

Er was eens een liefde. Die gaat voorbij. Wat doet de dichter? Die maakt er een gedicht van. Maar als je dat doet zoals Bart Plouvier (1951) in de bundel Over de dingen (Vrijdag; € 17,50), ga je zijn ex groot gelijk geven:

‘Straks ben ik weg bij jou
zou mijn lijf ’t nog kunnen dragen
’t gewicht van al die dagen
het vaag gebleven waarom
van mijn door jou
onbeantwoordbare vragen’

Hier gaat iets mis. ‘Door jou’ had ‘voor jou’ moeten zijn, en dan blijft het nóg vaag. Maar goed, de dichter is van slag.

‘waar ik wonen ga
zijn geen bergen
om naar je uit te kijken
geen bossen
om me
in te verstoppen
naakt zal ik
langs de wegen moeten dwalen
hoe moet dat dan’

Tikje larmoyant zelfbeklag, maar Plouvier heeft inderdaad een fiks probleem als hij in zijn blote kont langs de wegen moet dwalen.

‘ik hoop dat ik het volhoud
want
ik ben nog altijd
weg van jou.’

Mooi bedoeld, twee betekenissen (dol op jou; verwijderd van jou), alleen gaat die tweede niet op, kijk maar naar regel 1: hij ís nog niet weg. En nu al zaniken! Wat ook opvalt: hij heeft het alleen over zichzelf. Mooie liefde is dat geweest.

Als tegenwicht hier K.P. Kaváfis, de Alexandrijnse dichter die in 1904 het sublieme ‘December 1903’ schreef, in de vertaling van G.H. Blanken:

‘En als ik over mijn liefde niet kan spreken –
als ik niet praat over je haren, en je lippen, en je ogen,
dan geeft toch je gezicht, dat ik in mijn ziel bewaar,
het klinken van je stem, dat ik in mijn geest bewaar,
de dagen van september, die in mijn dromen weer verrijzen,
zij geven aan mijn woorden en mijn zinnen vorm en kleur,
welk onderwerp ik ook maar aanraak, welk denkbeeld ik maar uitspreek.’

Al is de geliefde weg, de liefde zelf doortrekt en kleurt nog alles. En de woorden, die niet worden uitgesproken maar wel opgeschreven, getuigen daarvan.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden