PLATEN:POP

Herman Brood jubileert met hits en missers..

Herman Brood: 20 Years of Rock 'n Roll, 1977-1997. BMG 74321 519842.

Na het feest rond zijn vijftigste verjaardag in 1996 heeft Herman Brood alweer een jubileum te vieren: 20 Years of Rock 'n Roll, 1977-1997. Brood is natuurlijk al langer actief (een decennium voor zijn grote doorbraak was hij onder meer pianist bij Cuby & The Blizzards), maar 1977 was het jaar waarin hij met Street een nieuwe periode inluidde. Twaalf maanden later was Brood dankzij het album Shpritsz en de single Saturday Night de grootste rock 'n roll-ster van Nederland.

De dubbel-cd 20 Years of Rock 'n Roll, voorzien van fraaie illustraties van Brood zelf, geeft een overzicht van de twintig jaar vanaf Street. De eerste cd opent met vier nummers van die plaat, gevolgd door vijf nummers van Shpritsz, en singles als Still Believe - een van zijn beste nummers. De selectie ontspoort enigszins als na twintig staaltjes Brood-rock 'n roll nog plaats blijkt voor vijf bonustracks, met onder meer de carnavalshit Maak van uw scheet een donderslag en meer melige ongein (Nooit meer terug naar die rotschool, met Sjef van Oekel).

De tweede cd opent met de Amerikaanse 'USA discomix' van Saturday Night (1979), met voor Amerika gekuiste teksten en een Brood die beduidend minder overtuigend klinkt. Het mislukte Amerikaanse avontuur was eigenlijk ook het eind van Broods grote successen in Nederland. Van de albums die in de jaren tachtig verschenen, wordt op deze verzameling nog maar een enkele track gekozen, maar van het vorig jaar verschenen 50, The Soundtrack opeens weer drie: Brood met Hennie Vrienten (50 jaar), met Van Dik Hout (Pijn) en met Jules Deelder (Oh kut). Deze tweede cd bevat liefst zeven bonustracks, waarvan zes nieuwe nummers. Afwisselend zingend in het Nederlands en het Engels experimenteert Brood in verschillende richtingen, maar hij maakt bepaald een stuurloze indruk.

Zijn beste werk had makkelijk op een enkele cd gepast. In deze brede opzet komt de nadruk vooral te liggen op Broods warrige, chaotische kant. Hij zal bekend blijven om die paar momenten dat alle energie even in dezelfde richting werd gebundeld, en hij werkelijk iets bijzonders presteerde. Maar deze compilatie maakt pijnlijk duidelijk dat Brood elke treffer onmiddellijk liet volgen door een paar lelijke missers. Maar ja, ook dat is rock 'n roll natuurlijk.

Cornershop: When I Was Born For the 7th Time. PIAS WIJCD 1065.

Cornershop is een buitenbeentje in de overvolle Britpop-wereld. De groep rond zanger-gitarist Tjinder Singh klinkt volslagen anders dan de meeste andere Engelse bands van dit moment, al was het maar door het instrumentarium, dat behalve bas, drums en gitaren ook een sitar telt.

De Indiase roots van Singh blijven grotendeels op de achtergrond, en komen het duidelijkst naar voren in de versie van The Beatles' Norwegian Wood, dat de zanger in zijn eigen taal, het Punjabi, vertolkt. De sitar geeft ook enkele andere songs een oosters tintje, maar Cornershop klinkt verder vooral als een westerse band, zij het een die uit de meest uiteenlopende genres inspiratie put, van country tot funk, rock en pop.

Steeds worden de songs in dezelfde eenvoudige vorm gegoten, met minimale arrangementen waarin Sings stem en de grappige teksten alle ruimte krijgen. Het minimalisme van Cornershop herinnert eerder aan Amerikaanse new wave-artiesten als Jonathan Richman, dan aan Britse tijdgenoten. Daarom is het niet verwonderlijk dat de groep onder contract is bij David Byrne's Luaka Bop-label. Dit is precies het soort band dat iemand als Byrne begrijpt, en op zijn juiste waarde kan schatten.

Photek: Modus Operandi. Science UK CDJQED 1.

Met het mini-album The Hidden Camera toonde Photek zich in 1996 een van de grote talenten van de Britse drum 'n bass-scene. Het nu verschenen Modus Operandi (waarop ook het van de vorige plaat bekende KJZ en het titelnummer terugkeren) geeft een breder beeld van Photeks kwaliteiten.

De dansvloer in beweging brengen, lijkt niet het eerste doel van dit album. Daarvoor zijn de ritmen wat al te complex en de arrangementen te vernuftig. Wel bewijst de Engelsman zich opnieuw als een pionier die blijft zoeken naar nieuwe vormen in dit nog jonge genre. De jazzy sounds en ritmen klinken origineel en geïnspireerd, en tonen een producer die in zijn element is.

David Holmes: Let's Get Killed. Go! Beat 539 100-2.

LTJ Bukem presents Earth, volume 2. Good Looking. Earth CD 002.

David Holmes is voornamelijk bekend als techno-dj, maar op zijn tweede album Let's Get Killed richt hij zich vooral op downbeat en triphop. Een aardig experiment, dat in Engeland bijzonder enthousiast werd ontvangen. Toch hebben Holmes' experimenten vaak iets onhandigs en houterigs. Als dj is hij een klasse beter dan als producer.

LTJ Bukem verwierf wereldfaam met het album Logical Progression. Naast die serie (waarin dit jaar een tweede deel verscheen) richt de dj-producer zich om de zoveel tijd op een zijproject: LTJ Bukem presents Earth. Het nu verschenen tweede deel ligt in het verlengde van de voorganger. Ook ditmaal start Bukem met zwoele downbeat-tracks, om later over te schakelen op het drum 'n bass-tempo. Er staan een paar mooie nummers op de plaat, al neigt de sound naar al te gepolijste salon-jungle - een stijl die het inmiddels goed doet in kringen waar dansmuziek altijd gold als te zweterig en ordinair.

Gert van Veen

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden