PLATEN: NEDERLANDSTALIG

Filippijnse tongval tongval hindert fraaie Miss Saigon..

Miss Saigon. Endemol ENCD 7103.

De cd had er al maanden geleden moeten zijn. Maar door de ingewikkelde theatertechniek van de musical Miss Saigon de try-outperiode nogal kort. Daarom was iedereen na de première kapot en werd het 'anonieme avontuur', zoals Joop van den Ende de opname van de studio-cd noemde, uitgesteld. Een grote drogisterij dook in het gat en kwam met een highlights-cd. Het voordeel daarvan was, dat het oversentimentele deel, waarin de zoektocht wordt ingezet naar Vietnamese kinderen met een Amerikaanse vader, minder aandacht krijgt dan in de integrale uitvoering. Het grote voordeel van de cd met de originele Nederlandstalige cast is natuurlijk dat Linda Wagenmakers als Miss Saigon en Willem Nijholt als The Engineer (de Regelaar) te horen zijn. Alleen al American Dream, waarin haarscherp de bizarre aantrekkingskracht van het Amerikaanse leven wordt belicht, maakt de cd meer dan de moeite waard, ondanks het ontbreken van de grimassen en gestileerde agressie in de dans van Nijholt.

Elk nummer moest ter goedkeuring worden doorgestuurd naar de makers Schönberg en Boublil. Een aantal keren hebben zij hun veto uitgesproken en moest er weer geschaafd worden. Het resultaat is vrijwel perfect. Het enige manco blijft de gebrekkige uitspraak van een deel van de Filipijnse cast. Gelukkig niet meer zo kwalijk als op de première, maar nog steeds niet goed genoeg. Ook al noemt Van den Ende, nooit te beroerd om een minpunt als een pluspunt te verkopen, die tongvallen juist de kracht van de voorstelling.

Willem Nijholt en Frans Ehlhart: Nooit verloren. HKM Records ENCD 7107.

Veel bescheidener van opzet is de cd waarop Nijholt composities van Frans Ehlhart zingt, met teksten van onder anderen Willem Wilmink, Hans Dorrestijn, Frans Mulder en Boudewijn Spitzen. Het is poëzie waarvoor in het theater meestal weinig ruimte is. Persoonlijke ontboezemingen over angst, jaloezie en spijt. De fraaie, lenige composities van Ehlhart (pianist bij Wim Sonneveld, toen ook Nijholt met hem werkte) maken de nummers compleet. De componist zingt zelf ook een aantal stukken, en wie het stemgeluid van Tom Waits te gepolijst vindt, beleeft daar zeker plezier aan. Vooral in de duetten is het contrast erg schril tussen het grove schuurpapier en het fluweel.

Ruth Jacott: Hartslag. Dino Music DNCD 1515.

Ruth Jacott heeft de duwtjes in de rug van Paul de Leeuw niet meer nodig. Zij heeft een hecht team om zich heen verzameld dat haar voorziet van maatwerk waar zij moeiteloos de hitparade mee kan bestijgen: het duo Fluitsma/

Van Tijn, Marcel en Edwin Schimscheimer, Han Kooreneef en Humphrey Campbell. Ook op haar vierde album zorgt haar soul-gevoel ervoor dat de strakke melodieën en de bijna nooit platte teksten zowel geschikt zijn voor een dansfeest en een uitzinnig theaterconcert, als de huiskamer. Het is jammer dat de iets te gemakzuchtig geprogrammeerde drumcomputer de nummers soms wat kil maakt.

Geert Hautekiet: Dorst. HKM 42024.

De theatervoorstelling Dorst van de Vlaamse zanger/dichter Geert Hautekiet was een tamelijk lauwe aangelegenheid. De gelijknamige cd maakt echter duidelijk dat het niet echt aan Hautekiets materiaal kan liggen. Mooie balladen waarin liefde en drank een hoofdrol spelen, met een sterke vertaling van Alcohol van The Kinks.

De manier waarop hij zijn vriendin duidelijk maakt dat hij die andere vrouw niet gekust heeft is werkelijk zeer inventief: 'Ik fluisterde haar alleen maar wat woorden in de mond. Gewoon een diep gesprek.'

Patrick van den Hanenberg

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden