PLATEN: JAZZ

mooie vondsten..

Chick Corea doet

in Bud Powell

Chick Corea & Friends: Remembering Bud Powell. Stretch 90121-2.

Tot voor kort zullen zelfs trouwe fans van de Amerikaanse pianist Chick Corea vaak niet van diens jarenlange lidmaatschap van Scientology hebben geweten. Corea praatte zelden over Dianetics, niet in interviews, en al helemaal niet op het podium. Maar nu Amerikaanse kunstenaars zo sympathiek steun betuigen aan collega's die geboycot worden wegens hun banden met Scientology - in Duitsland, of all places - speelt Corea open kaart. In de hoestekst van zijn nieuwe cd betuigt hij dank aan 'L. Ron Hubbard voor zijn onschatbare leiding'.

In hoeverre deze geestelijk leider was ingevoerd in jazz-zaken is de vraag, maar Remembering Bud Powell getuigt inderdaad van een kostbaar inzicht. Corea betoogt op deze cd dat Bud Powell (1924-1966) weliswaar de eerste en grootste onder de beboppianisten was, maar dat die reputatie zijn belang als componist ten onrechte heeft overvleugeld.

Dat Powell met Un Poco Loco en Dance of the Infidels mooie stukken schreef is bekend, maar volgens Corea valt er in zijn oeuvre nog veel meer te ontdekken. Het sextet met Joshua Redman, Kenny Garrett, Christian McBride, Wallace Roney en bovenal de eeuwige jonge Roy Haynes (die nog even vitaal klinkt als in 1949, toen hij al bij Powell drumde) bewijst met intrigerende vondsten als Oblivion, Willow Grove en Dusk in Sandi Corea's gelijk.

Powells gefacetteerde en vaak grillige thema's stellen hoge eisen aan de solisten, maar in Corea's sterrengezelschap laat niemand steken vallen. Erg Powelliaans klinken de knappe improvisaties van de leider overigens niet. Over zijn pianospel ligt een esthetisch glanslaagje, dat slecht rijmt met de herinnering aan de brandende essentie van Powells eigen improvisaties.

Thelonious Think Thank: Q-Up. A Records 3307.

Vergeleken met Corea lijkt Thelonious Think Thank alles tegen te hebben: een matige piano, beperkte studio-faciliteiten, geen tour manager, studio manager, recording manager of finance manager (allen met name bij Corea genoemd), en een technische bagage die haast onvermijdelijk een eindje achterblijft bij die van Corea's supersextet.

Toch valt aan de geïnspireerde debuut-cd van dit Nederlandse kwartet veel plezier te beleven. De groep met saxofonist Kees Smit en pianist Bart Egeter is gespecialiseerd in stukken van Thelonious Monk, maar hun gretige interpretaties betuigen eerder trouw aan de geest dan aan de letter van diens muziek. Een voorbeeld is de smeuïge versie van Criss Cross, die geen overdreven eerbied voor Monk toont, maar de mysterieuze kanten van het thema toch intact laat.

Don Byron: Bug Music. Nonesuch 79438-2.

Gert-Jan Blom is geen roepende in de woestijn meer. Het pleidooi van zijn groep The Beau Hunks Sextette voor de vrijwel vergeten muziek van de Amerikaanse componist Raymond Scott (op de cd's Celebration on the Planet Mars en Manhattan Minuet) krijgt na de goede ontvangst in de Verenigde Staten nu ook muzikaal weerwoord.

De New Yorkse klarinettist Don Byron combineert op Bug Music zes Scott-composities met werken van John Kirby, wiens gracieuze, klassiek beïnvloede werk evenmin nog vaak te horen is. De selectie wordt in perspectief gezet doordat Byron opent en sluit met een aantal vroege stukken van hun gezamenlijke inspirator Duke Ellington, waaronder krasse oudjes als The Dicty Glide en Blue Bubbles.

Dit aantrekkelijke pakket met lichtvoetig, doch hoge eisen aan de uitvoerenden stellend repertoire pakt bij Byron niet helemaal bevredigend uit. Zijn Ellington mist ritmische finesse, en in Scotts virtuoze genrestukjes (Siberian Sleighride, Powerhouse) lijkt Byron voortdurend te aarzelen tussen trouw aan het origineel en een vrijere interpretatie.

Het flonkerende naturel (ook in geluidskwaliteit) van The Beau Hunks Sextette blijft voorlopig het beste pleidooi voor Scotts 'klassieke amusementsmuziek'. Al was het maar om dat geestig door Tobacco Auctioneer kronkelende trompetlijntje, dat bij Byron lang niet soepel genoeg uit de verf komt.

Erik van den Berg

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden