Plastic haardvuur en klamme omhelzingen

Zwart, Joods, dik, de pispaal van schoolgenoten, zonder noemenswaardige talenten en met een overambitieuze moeder – het zijn niet de ingrediënten waarmee je als puber in een guur stadje als het Siberische Asbest 2 door het leven wil, maar Sasja Goldberg moet het ermee doen....

Haar vader is een vrucht van het Moskouse Internationale Jeugdfestival van 1957, dat aan de wereld moest bewijzen dat de Stalinistische vrieskou uit de lucht was. Op het festival waren vooral de jongens uit het warme, vriendelijke Afrika populair bij de Russische meisjes.

Terwijl Sasja zich door de hel van haar middelbare school worstelt, brengt de perestrojka Asbest 2 weinig goeds, en in het ‘Wilde Oosten’ onder Jeltsin zet het verval in het stadje voor altijd in. Sasja, 15 jaar inmiddels, raakt zwanger, krijgt een dochtertje, mislukt op de kunstacademie in Moskou en belandt na bemiddeling van Huwelijksbureau Kupido’s Club op het virtuele Grand Canyon Institute for Global Initiatives, dat wil zeggen in het bed van haar Amerikaanse verloofde Neal.

Ze beleeft echter weinig plezier aan haar bestaan in het hete Arizona, aan Neals klamme omhelzingen, de plastic lambrizeringen en het plastic haardvuur. Op een goede dag verlaat ze hem en gaat op zoek naar haar vader, die al jaren vóór haar de wijk heeft genomen naar Amerika. Sasja is ook in haar nieuwe vaderland een outcast, die met haar grote, donkere figuur zelfs oude Russisch-Joodse emigranten de stuipen op het lijf weet te jagen. Hun racisme vervult haar met nostalgie: dit is haar tenminste vertrouwd.

Uiteindelijk komt alles goed. Sasja de postorderbruid weet zich op te werken tot Feng Shui Werkster, gespecialiseerd in Natuurlijke, Kalme en Effectieve Reiniging, en ook komt de liefde op haar pad.

Met Petropolis heeft Anya Ulinich (1973), die op zeventienjarige leeftijd uit Rusland naar Amerika emigreerde, een heerlijke roman geschreven. Petropolis schetst een hilarisch beeld van de zieltogende buitengewesten van het nieuwe Rusland en het in dromen gekoesterde Amerika door de ogen van een onverzettelijke emigrant.

Aai Prins

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden