RECENSIE

Pippin is van een verbluffende schoonheid

Een choreografie van een verbluffende schoonheid, zoals je zelden meemaakt op het podium. Pippin is de eerste in een reeks Broadwaymusicals in Carré met deels de originele cast.

Pippin, met op de voorgrond Karel de Grote (John Rubinstein). Beeld Patrick Van Den Hanenberg

Nadat de jonge Pippin het rechtvaardige koningschap, oorlog en uitbundige seks als levensbestemming heeft uitgeprobeerd, blijkt hij toch gezellig thuis bij zijn vrouw en schattige stiefzoon het gelukkigst. Het Amerikaanse musicalpubliek zou het in de jaren zeventig niet anders hebben gewild. Een jeugdig lolletje is leuk, maar het brave gezinsleven gaat boven alles.

Zo'n verhaallijn belooft niet veel goeds met Pippin, de zoon van Karel de Grote, als het burgermannetje. Maar de musical Pippin, die in 1972 in New York in première ging en in 2013 een glorieuze revival beleefde, is allesbehalve saai. De basis wordt gevormd door het beste Broadwayshowmanschap, met daarbovenop een fijn laagje cabareteske humor en een dikke kleurige laag Cirque du Soleil, zoals touwtje springen met een menselijk touw en vliegende acrobatiek. Het wordt afgemaakt met lekkere soul- en popsongs uit de Motownhoek van Wicked componist Stephen Schwartz. Zowel The Supremes als The Jackson Five en Michael Jackson in zijn eentje hebben nummers uit deze musical op hun repertoire gehad.

Pippin

Door The American Repertory Theater. Script: Roger O. Hirson, muziek en liedteksten: Stephen Schwartz, choreografie: Chet Walker en Bob Fosse, regie: Diane Paulus. 10/3, Koninklijk Theater Carré Amsterdam, aldaar t/m 10/4.

Zalige souplesse

Ofschoon Kyle Dean Massey als Pippin (tot 21 maart, dan wordt hij vervangen door Brian Flores) de officiële hoofdrol met grote klasse vervult, is Gabrielle McClinton de absolute ster van de avond. Zij is Leading Player, de verteller en het maatje van Pippin in zijn zoektocht naar de ideale levensinvulling. Zij is vrijwel de gehele avond nadrukkelijk aanwezig en in die tweeënhalf uur klopt elke noot, elke beweging, werkelijk alles bij haar tot op de millimeter. Zalige souplesse.

In het nummer Glory wordt de oorlog verheerlijkt: War, it's finer than spring. In het instrumentale deel van dat nummer slaat de uitbundige stemming om als drie dansers, onder wie McClinton, een strak-gracieuze choreografie van Bob Fosse doen, een jazzy stijl die herkenbaar is uit duizenden. De drie-eenheid schuifelt bijna zen over het podium, maar is toch zo beweeglijk. Het is van een verbluffende schoonheid, zoals je zelden meemaakt op het podium.

Carrédirecteur Madeleine van der Zwaan wil onder de titel Broadway aan de Amstel elk jaar een aansprekende show uit New York voor een maand naar Amsterdam halen met een ervaren Amerikaanse cast, die deels ook in de Broadwayversie heeft gestaan. Zoals John Rubinstein, niet alleen nu als de bijzonder humoristische Karel de Grote, maar veertig jaar terug ook als Pippin zelf. Met Pippin is deze ambitieuze serie uitstekend begonnen. Laat The Book of Mormon maar komen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden