Albumrecensie Julien Libeer

Pianist Julien Libeer heeft veel in zijn mars (vijf sterren)

Als je als jong pianist het podium mag delen met Maria Joâo Pires, zoals Julien Libeer al menigmaal gedaan heeft, heb je iets bijzonders in je mars.

Klassiek

Julien Libeer/ Les Métamorphoses

Lignes parallèles

Evil Penguin Records

 Van de 31-jarige Belg is nu de eerste cd verschenen waarop hij samenwerkt met een orkest, Les Métamorphoses. Dat historisch geïnformeerde, maar niet dogmatisch aan oude instrumenten klevende gezelschap krijgt allereerst ruim baan in Haydns met veel esprit gespeelde 49ste symfonie.

Dat Libeer Mozarts laatste pianoconcert, nr. 27, fantastisch speelt is gezien de Pires-connectie niet eens zo verrassend. Minstens zo spannend is de lans die hij breekt voor het Pianoconcertino in klassieke stijl dat Dinu Lipatti in 1936 schreef, op 18-jarige leeftijd. Lipatti, zelf een begenadigd Mozartpianist, laat de piano parelen in even weelderige als ingehouden guirlandes. De jonggestorven Lipatti was als componist nog niet volgroeid - of beter gezegd: je hoort hem hier groeien. In de eerste delen is het alsof Bach en Mozart samen ronddwalen in een muzikale mist, terwijl er daarna duidelijk neoklassieke elementen binnensluipen. Maar de muziek blijft van begin tot eind elegant en sprankelend, en Libeer heeft er overduidelijk een grote affiniteit mee.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden