'Pharrell Williams werd geen moment gedwongen het beste uit zichzelf te halen' (**)

Het concert van Pharrell Williams in Ziggo Dome pakte lang niet zo leuk uit als het had kunnen zijn, schrijft Volkskrant-recensent Menno Pot. 'Vóór het concert, tijdens de opnamen van de talkshow van Humberto Tan, maakte Pharrell meer indruk dan 's avonds op het podium. Dan klopt er toch iets niet.'

Pharrell Williams Beeld afp

Het zal de wijsheid wel zijn die met de jaren komt, maar feit is dat Pharrell Williams nu, op zijn 41ste, een heel ander mens is dan de verveelde, wat onwillige jongeman die tien jaar geleden in Amsterdam was om het album Fly Or Die van zijn band N.E.R.D. te promoten.

Nu is Pharrell, die dinsdag optrad in een niet uitverkochte Ziggo Dome, een gelouterde wereldster: rustig (wat flegmatiek zelfs), vriendelijk en vooral dankbaar. Tussen de liedjes door bleef hij maar herhalen dat hij zo dankbaar is, zo 'humbled' en dat hij het zo ongelooflijk vond dat we er allemaal waren. 'Realiseren jullie je wat we hier samen meemaken?'

Het haalde het tempo uit de gladde revue van pophits. Eerlijk gezegd: zo'n zinderende muzikale voorstelling en zo'n intens samenzijn als Williams suggereerde, was het helemaal niet.

Tijdreis
De huidige 'Dear GIRL Tour' heeft de vorm van muzikale memoires. Pharrell nam ons mee op een tijdreis, beginnend bij de jaren waarin hij als helft van het producersduo The Neptunes het geluid van de hitlijsten bepaalde. Hot In Here (van Nelly), Drop It Like It's Hot (van Snoop Dogg), Frontin' (met Jay-Z), flarden Britney Spears (Slave 4U), Kelis (Milkshake) en zo nog wat.

Daarna kwam zijn oude maat Shay Haley de bühne op voor een korte N.E.R.D.-reünie met Lapdance (2001) en het rockende She Wants To Move (2004). Laat het gezegd zijn: wat een onwaarschijnlijke rij pophits heeft die man onderhand geschreven en geproduceerd.

Pharrell Williams Beeld anp

Niet zo leuk
Daarna maakten we een reuzensprong, want na 2004 leek het jarenlang toch een beetje over met Pharrell, waarna de verwachte finale volgde: Get Lucky (van Daft Punk), Blurred Lines (van Robin Thicke) en natuurlijk Happy, de hits waarmee hij zich de laatste anderhalf jaar toch weer tot popkoning van het moment kroonde, de jongen met een hiphopachtergrond die het erfgoed van Michael Jackson, The Bee Gees en Chic de actuele hitlijsten binnensleurt.

En toch pakte het allemaal lang niet zo leuk uit als het had kunnen zijn. Het geluid was steriel, de band op het podium droeg niets wezenlijks bij en probleem was ook dat Pharrell in nogal wat van zijn hits niet zelf de hoofdpartij zingt. Dus: veel vocalen uit een digitaal doosje en een Pharrell die geen moment gedwongen werd het beste uit zichzelf te halen. Het leverde een vlakke voorstelling op.

Vóór het concert, tijdens de opnamen van de talkshow van Humberto Tan, maakte Pharrell meer indruk dan 's avonds op het podium. Dan klopt er toch iets niet.

Beeld getty
Beeld getty
Beeld anp
Beeld getty
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden