Peuterpartijtje vol Mengelberg

Hij was er zelf niet bij – zijn gezondheid is te broos – maar baby’s, kleuters en peuters vermaakten zich zaterdag met de muziek van Misha Mengelberg....

Amsterdam Kleuters, peuters en baby’s zijn dol op de muziek van Misha Mengelberg. Zaterdagmiddag zit een heel stel uit deze leeftijdscategorie met ouders in het Bimhuis voor een meezingconcert. Vol aandacht kijken en luisteren ze en breken ze uit in gezang – na wat lekkere stemoefeningen op aanwijzing van zangeres/actrice Sara Ercoli, met pompoenensjaal en hoge hoed: ‘Zing zang zaterdag/ zing zang zondag ook/ maandag...’ En zo verder.

Volwassenen kijken er soms vreemd van op: ligt er een baby in de box tevreden te luisteren naar de soms heftige klanken van Mengelbergs ICP-orkest. Maar eigenlijk is het wel begrijpelijk: er gebeurt altijd wat.

En Mengelberg (74) schreef ook aanstekelijke melodieën. Er was eens een verjaardagspartijtje waar twaalf peuters achter elkaar door de kamer hipten met zelfgemaakte konijnenoren op, meezingend met Mengelbergs ‘konijnenmuziek’. Dat was eigenlijk het nummer Kneushoorn op de cd Bospaadje Konijnenhol 2.

Het partijtje in het Bimhuis, onderdeel van het tweedaagse dOek-festival, is van hoog allooi. Met componist Guus Jansen achter de piano, broer Wim op drums, Joost Buis op trombone en steelgitaar, op bas Raoul van der Weide en de meesterlijke jazzstemmen van Jodi Gilbert en Han Buhrs, naast ceremoniemeesteres Ercoli. Dat is een chique begeleidingsband voor een halfvolle zaal die een jazz-classic inzet: We gaan naar de Italiaan.

Jammer dat Misha Mengelberg er zelf niet bij was. Zijn gezondheid is broos. Begin september zong hij in dezelfde zaal wel een lied met zijn ICP-orkest: ‘Ik schijn een hond te zijn/ afijn, afijn, afijn.’

Hij zong het jongensachtig, en dat is eigenlijk al zijn muziek altijd geweest. De laatste jaren is Mengelbergs muziek overal, lijkt het wel. Benjamin Herman maakte nieuwe versies. De oude meester zelf speelde met talenten uit de jongere garde. De jonge jazz-zanger Ruben Hein zong met het ICP een liedversie van De Sprong, O Romantiek der Hazen. Maar op zo’n middag met kinderen toont het diepste wezen van Mengelbergs muziek zich.

Han Buhrs, de stemkunstenaar, is de ideale vertolker van Mengelbergs absurdistisch alledaagse teksten. En er klonk diepe overtuiging in zijn stem, toen hij uitspraken van Mengelberg uit in een interview voordroeg: ‘We moeten de tijd doorkomen’, en: ‘Ik doe maar wat, ik klungel maar wat aan.’

Diepzinnigheid moeten we niet zoeken in zijn doelbewust simplistische teksten en titels van stukken, beweert hij al zijn hele leven. Maar dat is Dada, zijn passie, en die tekst heeft dus wel degelijk diepere betekenissen. Wie kan daar omheen als peuters meezingen: ‘Weer is een dag voorbij/een dag voorbij is weer.’ En een ander lied: ‘Tijd, tijd, tijd/gebakken tijd/ik ben de tijd/weg met de tijd.’

Op het scherm achter de band wordt de tekst geprojecteerd – hoewel de meeste kinderen in het publiek vast nog niet kunnen lezen – met leuke animaties van Conny de Vugt. Een jongen roept: ‘Haas!’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden