Film

Petite fille toont hoe de acceptatie van een kind als Sacha zowel moeizaam als eenvoudig kan verlopen ★★★☆☆

De documentaire van Sébastien Lifshitz scheert langs enkele grote vragen die de ouders toch moeten bezighouden.

 Petit fille Beeld
Petit fille

‘Als ik later groot ben, word ik een meisje’, verkondigde Sacha al toen ze een jaar of 3 was. Inmiddels is ze 7. En thuis in het Franse gezin – vader, moeder, zus, broertjes – is de wens gewoon realiteit: Sacha voelt zich een meisje, dus Sacha is een meisje. Zo niet op school, of tijdens de balletles, waar de leiding haar bij de jongens blijft indelen, omdat Sacha nu eenmaal als jongetje is geboren.

In zijn documentaire Petite fille toont regisseur Sébastien Lifshitz hoe de acceptatie van een kind als Sacha zowel moeizaam als eenvoudig kan verlopen. Binnenshuis zijn er geen horden: als ze maar gelukkig is, mompelt papa. Genderdysforie, is de diagnose die de vriendelijke gespecialiseerde arts stelt. En met dat op schrift gestelde predicaat hoopt moeder Karine verweer te kunnen voeren tegen degenen die haar kind per se naar het geboortegeslacht wensen te categoriseren. In Sacha treft Lifshitz een uitmuntend hoofdpersoontje: ze zegt niet zoveel, maar haar gezichtje laat zich goed lezen door de camera. Zo jong als ze is, moet ze al vechten om zich gewoon te kunnen voelen.

Petite fille bestaat deels uit de gevoerde gesprekken tussen ouders, arts en kind, en observerende beelden van het dagelijkse gezinsleven, afgewisseld met de voor Sacha vol horden geplande balletlessen. Aandoenlijk is het meisje dat zo graag mee wil huppelen met de andere meisjes, maar geen tutu of balletschoentjes aan mag van de juf.

Lifshitz’ documentaire scheert langs enkele grote vragen die de ouders toch moeten bezighouden, zoals bijvoorbeeld de door de arts aangestipte en nader te bepalen hormoonbehandeling. En hij lijkt niet genoeg te krijgen van de emoties van moeder Karine, die de aandacht van de camera soms harder nodig lijkt te hebben dan Sacha. Wellicht kon de regisseur ook niet anders: de school en balletjuf wensten niet mee te werken aan zijn documentaire, die zo wellicht nét wat mager blijft voor een bioscooprelease. De fysieke afwezigheid van de alleen op de achtergrond aanwezige antagonisten in Sacha’s wereldje maakt Petite fille wel tot een intiem portret, met de nodige aangrijpende momenten. De blik van de kleine Sacha blijft je bij: voor haar is het verschil tussen geslacht en gender geen debat of discussie, maar gewoon de realiteit.

Petite fille

Documentaire

★★★☆☆

Regie Sébastien Lifshitz

85 min., in 43 zalen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden