PostuumPeter Green (1946-2020)

Peter Green was al een erkende gitaarheld vóór Fleetwood Mac

De overleden Engelse gitarist Peter Green, mede-oprichter van de legendarische band Fleetwood Mac, werd als gitarist vaak in één adem genoemd met Eric Clapton, Jeff Beck en Jimmy Page.

Peter Green in 2001.Beeld AP

Ze zijn in de minderheid, maar ze zijn er: Fleetwood Mac-fans die weinig op hebben met de bandincarnatie van Go Your Own Way en het succesalbum Rumours (1977), die onder Amerikaanse aanvoering (Lindsey Buckingham en Stevie Nicks) de wereld veroverde.

In plaats daarvan zweren zij bij het ‘oorspronkelijke’ Fleetwood Mac, de geheel Engelse bluesband, een vol decennium eerder opgericht door bluesgitarist Peter Green en ter onderscheid vaak aangeduid als Peter Green’s Fleetwood Mac.

Green, als gitarist vaak in één adem genoemd met Eric Clapton, Jeff Beck en Jimmy Page, is zaterdag op 73-jarige leeftijd ‘vredig in zijn slaap overleden’, zo maakte zijn familie zondag bekend.

Green was al een erkende gitaarheld vóór Fleetwood Mac. In juli 1966 volgde hij Eric Clapton op als gitarist in John Mayall & The Bluesbreakers. Zijn instrumentale The Super-Natural (1967) is als klinkend voorbeeld van zijn unieke gitaarsound blijven gelden.

Fleetwood Mac begon als afsplitsing, met naast Green ook de Bluesbreakers-ritmesectie: eerst drummer Mick Fleetwood, kort daarna ook bassist John McVie. Typisch Peter Green, zou Fleetwood later zeggen: Green had geen ego, hij vernoemde de band liever naar zijn bandmaten Fleetwood en ‘Mac’ (McVie).

Hoewel vergeten door het grote publiek vierde het oer-Fleetwood Mac grote successen, ook in Nederland. De Green-compositie Albatross werd in 1968 in Groot-Brittannië én Nederland nummer 1. Ook het tweeluik Oh Well (1969), stuwend gespeeld en krachtig door Green gezongen, werd nummer 1 in Nederland.

Greens laatste ‘Mac’-single, The Green Manalishi (1970), haalde opnieuw de Nederlandse top-10, maar ondertussen was Green geestelijk aan het ontsporen. LSD-gebruik leidde tot psychische problemen. Hij verliet de groep (en de muziek, zo beweerde hij) in mei 1970. Nog datzelfde jaar had Santana een enorme hit met een cover van Greens Black Magic Woman.

Terwijl het ‘veramerikaanste’ Fleetwood Mac triomfen vierde, werd Peter Green behandeld voor schizofrenie, onder meer met elektroshocks.

Hij krabbelde op, maakte uiteindelijk zeven soloalbums en hervond het speelplezier met zijn Peter Green Splinter Group (1997-2004), maar zijn geestelijke gezondheid zou broos blijven.

Fleetwood Mac is Green altijd blijven eren. Bij de Rock & Roll Hall of Fame-ceremonie van 1998 stond Green als medeoprichter zij aan zij met de Rumours-bezetting.

In februari organiseerde Mick Fleetwood in Londen een avond ter ere van Greens muziek, met bewonderaars als David Gilmour (Pink Floyd) en Billy Gibbons (ZZ Top). In september verschijnt een box-set gewijd aan het oer-Fleetwood Mac. Mick Fleetwood zal dan nog liefdevoller over zijn oude vriend vertellen dan hij toch al van plan was.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden