Drama

Personal Velocity

Delicaat drieluik zonder drama

Pauline Kleijer

De vader van Greta is een beroemd advocaat. Greta (Parker Posey), zelf een laatbloeier, is altijd bang geweest 'een van die kinderen te zijn die te weinig talent hebben om te overleven in het felle schijnsel van hun briljante ouders'. Nu ze tegen de dertig loopt, beginnen haar kansen te keren. Van een nederige redacteur van kookboeken klimt ze op tot rechterhand van een populaire schrijver. Het succes brengt twijfel met zich mee: Greta kan niet langer trouw blijven aan haar aardige maar suffe echtgenoot.

Het verhaal van Greta vormt het middelste deel van Personal Velocity, een delicaat drieluik van de actrice, schilder, schrijfster en filmmaker Rebecca Miller. Over beroemde vaders kan de regisseuse meepraten. Ze is de dochter van Arthur Miller, de befaamde toneelschrijver, die Marilyn Monroe in de steek liet om met Rebecca's moeder te trouwen. Niet toevallig is Greta, dat zich afspeelt in de betere culturele kringen van New York, behoorlijk overtuigend in zijn portrettering van ambitieuze, rijke, onzekere stedelingen.

De twee andere verhalen doen minder realistisch aan. In Delia verlaat de titelheldin met de moed der wanhoop haar man, die haar mishandelt. Delia (Kyra Sedgwick) is arm en slecht opgeleid. Vroeger was ze de slet van de school, en nog altijd weet ze mannen maar enkele minuten in haar macht te houden.

Ook Paula (Fairuza Balk) leeft aan de zelfkant, al is dat eerder haar eigen keuze. Ze is begin twintig en heeft ontdekt dat ze zwanger is. Voordat haar verwarring daarover kan worden opgehelderd, raakt ze betrokken bij het tragische lot van twee mannen.

Alle drie de vrouwen staan op een keerpunt in hun leven, maar groot drama komt er niet aan te pas. Miller concentreert zich eerder op kleine observaties, gesteund door sfeervol camerawerk van Ellen Kuras. Het levert mooie scènes op, veelzeggend en precies in hun typering van de weifelende vrouwen. De film - lowbudget en digitaal opgenomen - heeft een prettig rustige cadans en geeft de drie actrices alle ruimte om zich te bewijzen.

De mannen in de verhalen komen er bekaaid vanaf. Zij zijn er slechts om op te leunen of tegen te ageren. Het is dan ook vreemd dat de voice-over, waarin de dilemma's van de heldinnen uit de doeken worden gedaan, werd ingesproken door een man.

Die voice-over is het zwakste punt van de film: de hinderlijk aanwezige stem legt veel meer uit dan de fragiele verhalen kunnen hebben, en de teksten zijn te opzichtig literair.

Personal Velocity krijgt daarmee iets drammerigs, alsof het niet genoeg was zomaar een paar vrouwen te volgen in hun gewone, ingewikkelde levens.


Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden