Pels

Aantrekkelijk-robuuste verhalen van een jonge debutante

'Das sind keine Maschinen', het landdienstmeisje Astrid wijst op de koeien die worden gemolken door een 'rubberen octopus' aan de uier. De boer vindt haar naïef. Zijn werk is repetitief, almaar melken en 'herhalende meters' koren.

Tot Astrid komt: 'Hij merkt voortdurend dat hij gedachten heeft.'

In 2011 won Naomi Rebekka Boekwijt (1990) de Write now! Literatuurprijs met Buiten niet, over een stugge vrouw en haar merrie. Het is het openingsverhaal geworden van haar knappe debuutbundel Pels, waarin zeven verhalen het contrast tussen het rationele en het intuïtieve of dierlijke onderzoeken. Een verwondering die de schrijfster zelf moet kennen: ze studeerde wijsbegeerte en werkt momenteel op een boerderij in Zwitserland. Vandaar die heerlijk potige woorden als dorsen, modder en stront. In combinatie met Boekwijts haast horkerige stijl, waarin de taal niet wil vloeien maar elke zin een beetje bokkig is - zij kiest voor 'zat vellen van zijn lippen te trekken' in plaats van een soepeler 'trok vellen' - is dat aantrekkelijk robuust.

Ongeremde verlangens winnen het uiteindelijk niet van traditie, laat Boekwijt zien. Dieren zijn geen machines, maar de mens is wel een dier dat naar zijn ketenen snelt, als een koe aan melktentakels.

Pels is niet vrij van slordigheden, maar maakt benieuwd naar wat deze jonge schrijfster nog ontketenen zal.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden