Paradijs

Tv-recensie

Zijn leven in Nederland was 'gewoon, zoals de meeste mensen in Nederland leven'. School, werken, uitgaan. Hij zat 'gewoon' op een voetbalclub en in de avond was het 'gewoon' stappen met vrienden. Soms gingen ze slippen en glijden met de auto op een grote parkeerplaats. 'Botsautootje.' Hij was altijd wel een grapjas, zei de jongen die zich Abu Gharib (27) noemt. 'Mensen konden altijd wel om mij lachen.'

Tegenwoordig is hij jihadstrijder in Syrië voor het Al Nusra Front, een groep van Al Qaida. Floor van der Meulen (25) sprak hem in Turkije, voor haar documentaire Paradijsbestormers. Donderdagavond zond BNN de film over Nederlandse Syriëgangers uit, tijdens een 9/11 special: Ik vecht de jihad. Sophie Hilbrand praatte na met betrokkenen en deskundigen, onder wie vicepremier Lodewijk Asscher.

Waarom laten deze jongens alles en iedereen achter om andermans oorlog te voeren, ver weg in een onbekend land? vroeg Van der Meulen zich af. Ze verzorgde een rondleiding door de gedachtengangen van een jonge jihadist. De aanslagen van 11 september 2001 betekenden volgens Abu Gharib 'de grote ommekeer in mijn leven.' Hij begon 'de dubbele standaard van het Westen' in te zien. In Nederland kon hij zijn geloof niet volledig praktiseren. 'Je religie botst gewoon. Het is een clash of civilizations.'

In Syrië, waar hij zich thuis voelt, martelt hij geen mensen. 'Ik schiet ze gewoon dood.' In gesprek met hem had de jonge Van der Meulen geen angst gevoeld, zei ze eerder deze week in NRC Handelsblad. 'Het gekke is dat ik geen moment het gevoel had dat ik tegenover Al Qaida zat.' In de keuken van Abu Gharib had ze Becel-boter en pindakaas uit Nederland zien staan. 'Hij had thuis een zwangere vrouw zitten. Hij was beleefd. Ik kon me gewoon niet voorstellen dat hij bloed aan zijn handen heeft.'

We zagen een Syriër zijn gezin met twee jonge kinderen achterlaten in Turkije. Zijn dochtertje - hooguit een jaar of 7 - huilde. 'We willen niets liever dan dat je bij ons blijft. Als je sterft zullen mama en ik zelfmoord plegen, hoor je me?' Hij liet zich er niet door tegenhouden, ongehinderd door doodsangst. Abu Gharib lijkt de kogel niet snel genoeg te kunnen komen. 'Wij sterven om te leven.' Zijn ongeboren zoon ziet hij, mocht het zover komen, in het paradijs. 'In het echte leven zullen we voor eeuwig samen zijn.'

Op RTL5 waren achttien paradijsbestormers vertrokken naar de Filippijnen. Met enige verbeelding hadden de teksten van de verse Expeditie Robinson-deelnemers die van jihadisten op weg naar Syrië kunnen zijn:

Cabaretier Leo Alkemade: 'Ik ben als een jonge hond zo blij dat het begint.'

Presentator Rick Brandsteder: 'Jezus, we gaan nu echt. We kunnen nu niet meer terug.'

Vieze Fur, van De Jeugd van Tegenwoordig: 'De voorpret was al groot. Hoe gaan we dit aanpakken? Wat zijn de tactieken?'

'Een plek op Hemel, Aarde of Hel'

Aangekomen op een onbewoond eiland moesten de overlevers in spe opsplitsen in drie groepen, met alle overlevingsstress en honger van dien. Vanaf nu was het ieder zijn team, met na deze aflevering ieder een eigen eiland - drie gradaties in leefbaarheid en luxe. Zoals presentatrice Nicolette Kluijver het verwoordde: 'Jullie strijden voor een plek op Hemel, Aarde of Hel.'

Wie heen en weer zapte tussen NPO3 en RTL5 kon op de bank een pasklaar bruggetje tussen twee werelden slaan. Ieder zijn strijd. Ieder zijn paradijs. Met of zonder pindakaas.

Was het maar zo'n feest.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden